← Terug 6:101 · Eigen schuld van het slachtoffer Verder 6:103 · Schadevergoeding in geld of in een andere vorm →

Boek 6 Artikel 102 (6:102 BW)

Hoofdelijke aansprakelijkheid van meerdere veroorzakers

Wettekst

  1. Rust op ieder van twee of meer personen een verplichting tot vergoeding van dezelfde schade, dan zijn zij hoofdelijk verbonden. Voor de bepaling van hetgeen zij krachtens artikel 10 in hun onderlinge verhouding jegens elkaar moeten bijdragen, wordt de schade over hen verdeeld met overeenkomstige toepassing van artikel 101, tenzij uit wet of rechtshandeling een andere verdeling voortvloeit.
  2. Wanneer de schade mede een gevolg is van een omstandigheid die aan de benadeelde kan worden toegerekend, vindt artikel 101 toepassing op de vergoedingsplicht van ieder van de in het vorige lid bedoelde personen afzonderlijk, met dien verstande dat de benadeelde in totaal van hen niet meer kan vorderen dan hem zou zijn toegekomen, indien voor de omstandigheden waarop hun vergoedingsplichten berusten, slechts één persoon aansprakelijk zou zijn geweest. Indien verhaal op een der tot bijdragen verplichte personen niet ten volle mogelijk blijkt, kan de rechter op verlangen van een hunner bepalen dat bij toepassing van artikel 13 het onvoldaan gebleven deel mede over de benadeelde omgeslagen wordt.

Toelichting

Als twee of meer personen verplicht zijn dezelfde schade te vergoeden, zijn zij hoofdelijk verbonden. Dat betekent dat het slachtoffer bij elk van hen het volledige bedrag kan opeisen; hij hoeft niet uit te zoeken wie welk deel veroorzaakte en draagt niet het risico dat een van hen niets te bieden heeft. Wie betaalt, kan vervolgens bij de anderen aankloppen voor hun aandeel. De onderlinge verdeling gebeurt volgens de maatstaf van artikel 6:101 BW, tenzij uit de wet of een afspraak iets anders volgt.

Wat hoofdelijkheid voor het slachtoffer betekent

Het is een sterke positie. U kiest wie u aanspreekt, bijvoorbeeld de partij die het beste verhaal biedt of verzekerd is. Betaalt die het geheel, dan is uw vordering voldaan en gaat de rest van de discussie buiten u om.

De onderlinge verdeling

Tussen de aansprakelijken onderling wordt de schade verdeeld naar de mate waarin ieders aandeel tot de schade heeft bijgedragen, met dezelfde billijkheidscorrectie die bij eigen schuld geldt. Wie meer heeft betaald dan zijn aandeel, heeft een aanspraak op de anderen. Dat is regres: het verhaal van de betalende schuldenaar op zijn medeschuldenaren, en iets anders dan subrogatie, waarbij iemand de vordering van de schuldeiser overneemt.

  • Ieders aandeel. Bepaald door de bijdrage aan het ontstaan van de schade en de ernst van de fouten.

- Afwijkende verdeling. Uit een contract of uit een wettelijke regeling kan een andere verdeling voortvloeien; die gaat dan voor.

Als het slachtoffer zelf ook een aandeel heeft

Het tweede lid regelt de samenloop met eigen schuld. De vermindering wegens eigen schuld wordt op de vergoedingsplicht van ieder van hen afzonderlijk toegepast, met een plafond: in totaal kan het slachtoffer niet meer krijgen dan wanneer er maar één aansprakelijke was geweest. Zo wordt voorkomen dat hij door het aanspreken van meerdere partijen per saldo beter af zou zijn.

Het tweede lid bevat daarnaast een correctie voor het geval verhaal op een van de bijdrageplichtigen niet volledig lukt. De rechter kan dan, op verlangen van een van hen, bepalen dat het onvoldaan gebleven deel mede over de benadeelde wordt omgeslagen. Die mogelijkheid hoort bij dit tweede lid en bestaat dus alleen wanneer de schade mede het gevolg is van een omstandigheid die aan de benadeelde kan worden toegerekend. Valt hem niets toe te rekenen, dan draagt hij niet mee en wordt het onverhaalbare deel uitsluitend over de overige aansprakelijken verdeeld.

Een voorbeeld

Bij een verbouwing beschadigen een aannemer en een installateur samen een dragende constructie. De eigenaar spreekt de aannemer aan voor het volledige herstelbedrag; dat mag. De aannemer betaalt en vordert daarna van de installateur diens aandeel. Blijkt de installateur failliet, dan blijft de aannemer in beginsel met dat deel zitten, tenzij er reden is een deel over de eigenaar om te slaan omdat ook hij een aandeel in het ontstaan van de schade had.

In de praktijk

Bent u benadeeld, spreek dan iedereen aan die verantwoordelijk kan zijn en laat het onderlinge gekissebis aan hen over. Bent u zelf hoofdelijk aangesproken, betaal dan niet stilzwijgend het geheel: leg vast wie er nog meer bij betrokken waren en meld hen meteen dat u verhaal zult zoeken. Bewaar alle stukken waaruit blijkt hoe de schade is ontstaan, want die bepalen straks de verdeling.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Onderlinge draagplicht voor gelijke delen als de bijdragen niet vaststelbaar zijn

    Hoge Raad · 2009-12-18 · ECLI:NL:HR:2009:BK0873

    Na twee opeenvolgende verkeersongevallen kon niet worden vastgesteld welk ongeval welk deel van de schade had veroorzaakt, terwijl elk ongeval de gehele schade kon hebben veroorzaakt. De Hoge Raad oordeelde dat de aansprakelijken jegens de benadeelde hoofdelijk verbonden zijn en dat hun onderlinge bijdrageplicht wordt bepaald door de mate waarin de aan ieder toe te rekenen omstandigheden aan de schade hebben bijgedragen. Valt die mate niet vast te stellen, dan bestaat behoudens bijzondere omstandigheden draagplicht voor gelijke delen. Het arrest geeft daarmee de praktische regel voor de verdeling langs artikel 6:102 lid 1 jo. artikel 6:10 BW.

  2. Hoever reikt regres bij meerdere aansprakelijken?

    Hoge Raad · 2012-11-23 · ECLI:NL:HR:2012:BX5880

    Een ziektekostenverzekeraar had kosten vergoed en sprak vervolgens één van meerdere hoofdelijk aansprakelijke personen aan, terwijl verhaal op een ander van hen door dit artikel was uitgesloten. De Hoge Raad oordeelde dat de verzekeraar in zo'n geval alleen het aandeel kan verhalen dat de aangesproken persoon in de onderlinge verhouding aangaat. Anders zou het verhaalsverbod langs de omweg van het regres tussen hoofdelijke schuldenaren alsnog worden omzeild.

  3. Welke schade is rechtstreeks door het strafbare feit geleden?

    Hoge Raad · 2019-05-28 · ECLI:NL:HR:2019:793

    In zijn beschouwingen over de vordering van de benadeelde partij stelt de Hoge Raad vast dat deze eenvoudige procedure niet dezelfde processuele waarborgen biedt als een gewone civiele procedure, onder meer omdat er maar in beperkte mate plaats is voor bewijslevering. Dat bezwaar wordt ondervangen door de mogelijkheid de vordering niet-ontvankelijk te verklaren: die regeling verplicht de strafrechter daartoe als hij niet verzekerd acht dat beide partijen voldoende gelegenheid hebben gehad hun standpunt naar voren te brengen en, voor zover nodig en mogelijk, daarvan bewijs te leveren.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 6:101 · Eigen schuld van het slachtoffer Verder 6:103 · Schadevergoeding in geld of in een andere vorm →