Een beding in algemene voorwaarden is vernietigbaar a. indien het, gelet op de aard en de overige inhoud van de overeenkomst, de wijze waarop de voorwaarden zijn tot stand gekomen, de wederzijds kenbare belangen van partijen en de overige omstandigheden van het geval, onredelijk bezwarend is voor de wederpartij; of b. indien de gebruiker aan de wederpartij niet een redelijke mogelijkheid heeft geboden om van de algemene voorwaarden kennis te nemen.
Boek 6 Artikel 233 (6:233 BW)
Wanneer een beding in algemene voorwaarden vernietigbaar is
Wettekst
Toelichting
Dit is het scharnierpunt van de regeling van algemene voorwaarden. Een beding kan om twee redenen worden vernietigd: omdat het inhoudelijk te ver gaat, of omdat u geen redelijke mogelijkheid hebt gehad om van de voorwaarden kennis te nemen. Beide gronden staan los van elkaar, en één is genoeg.
Grond a: onredelijk bezwarend
Of een beding onredelijk bezwarend is, hangt af van het geheel. De wet noemt daarvoor een reeks gezichtspunten: de aard en de verdere inhoud van de overeenkomst, de manier waarop de voorwaarden tot stand zijn gekomen, de belangen die partijen over en weer kenbaar hadden, en de overige omstandigheden. Er bestaat dus geen lijstje dat altijd opgaat; het is een weging.
In die weging telt zwaar mee hoe scheef de verhouding wordt. Een beding dat de gebruiker vrijwaart van bijna elke aansprakelijkheid, dat u alle risico's laat dragen of dat u de gewone wettelijke bevoegdheden ontneemt, komt snel in gevaar. Hoe minder ruimte u had om over de tekst te praten, hoe eerder een beding sneuvelt.
Grond b: geen redelijke kans om ze te lezen
De gebruiker moet u een redelijke mogelijkheid bieden kennis te nemen van de voorwaarden. Doet hij dat niet, dan zijn de bedingen vernietigbaar, ongeacht hoe redelijk hun inhoud is. Wat als zo'n redelijke mogelijkheid geldt, wordt uitgewerkt in artikel 6:234 BW: overhandigen, toesturen, elektronisch beschikbaar stellen of, als dat echt niet kan, wijzen op de plaats waar zij liggen.
Vernietigbaar, niet nietig
Het beding is vernietigbaar. Dat betekent dat het gewoon geldt totdat iemand het vernietigt, en dat alleen de wederpartij dat kan inroepen. Dat kan buiten rechte, met een duidelijke schriftelijke verklaring aan de gebruiker, of als verweer in een procedure. Gaat het om een overeenkomst met een consument, dan behoort de rechter uit zichzelf na te gaan of een beding onredelijk bezwarend is en het dan buiten toepassing te laten; wacht u daar toch niet op.
Wat er gebeurt na vernietiging
Vernietiging treft in beginsel alleen het aangetaste beding; de rest van de overeenkomst blijft staan. De positie van partijen wordt dan bepaald door de gewone wettelijke regels die het beding opzij wilde zetten. Een vernietigde exoneratie betekent dus dat de gewone aansprakelijkheidsregels van dit boek weer gelden.
Een voorbeeld. Een klusbedrijf hanteert voorwaarden waarin staat dat klachten binnen twee dagen na oplevering moeten zijn gemeld en dat het bedrijf nooit aansprakelijk is voor gevolgschade. De klant ontdekt na drie weken een lekkage. Zo'n korte klachttermijn in combinatie met een brede uitsluiting kan onredelijk bezwarend zijn; is de klant een consument, dan helpen bovendien de lijsten van de artikelen 6:236 en 6:237 BW.
In de praktijk
Roep de vernietiging altijd uitdrukkelijk in en benoem welk beding u bedoelt en waarom. Doe dat schriftelijk, zodat u het kunt aantonen. Vraag daarnaast om de voorwaarden zoals die bij het sluiten golden; kan de gebruiker niet laten zien dat u ze toen kon inzien, dan hebt u met grond b vaak de kortste route.
Bent u ondernemer, houd er dan rekening mee dat artikel 6:235 BW grotere bedrijven van dit beroep uitsluit en dat u zich niet op deze gronden kunt beroepen tegen voorwaarden die u zelf regelmatig gebruikt.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Is de opsomming van artikel 6:234 BW limitatief?
De vraag was of een gebruiker die zijn voorwaarden alleen ter griffie had gedeponeerd en toezending had aangeboden, daarmee aan zijn informatieplicht had voldaan tegenover een wederpartij met wie hij eerder had gecontracteerd. De Hoge Raad oordeelde dat de wijzen waarop die mogelijkheid kan worden geboden in de wet limitatief zijn geregeld, maar dat de wederpartij zich niet op vernietigbaarheid kan beroepen als zij bij het sluiten van de overeenkomst met het beding bekend was of geacht kon worden daarmee bekend te zijn. Bovendien kan een beroep op de vernietigingsgrond in de omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn. Hiermee is de zogenoemde bekendheidsuitzondering geintroduceerd.
-
Voorwaarden op internet zetten is niet genoeg
De gebruiker van algemene voorwaarden stelde dat de wederpartij die voorwaarden zelf op internet had kunnen raadplegen. De Hoge Raad besliste dat dit niet volstaat: de gebruiker moet zelf het initiatief tot bekendmaking nemen, en wel zo dat voor de wederpartij duidelijk is welke voorwaarden op de rechtsverhouding van toepassing zijn en dat zij daarvan eenvoudig kennis kan nemen. Gebeurt dat niet, dan is het beding vernietigbaar op grond van dit artikel.
-
Rechter moet zelf op oneerlijke bedingen letten
In een geschil met een consument over een contractuele rente van 2% per maand was de vraag of de rechter dat beding ook zonder klacht van de consument moet beoordelen. De Hoge Raad besliste dat de rechter ambtshalve moet onderzoeken of een beding onder de Europese regels over oneerlijke bedingen valt en of het oneerlijk is, ook buiten de aangevoerde grieven maar binnen de grenzen van de rechtsstrijd. Voor dit artikel betekent dit dat de toets aan het onredelijk bezwarende karakter bij consumenten niet afhankelijk is van het initiatief van de consument.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.