Boek 6 Artikel 230q (6:230q BW)

Artikel 6:230q BW regelt twee gevolgen die om het recht van ontbinding heen liggen. Het eerste gaat over het geval dat de consument zelf een aanbod heeft gedaan dat de handelaar nog niet heeft aanvaard. Het tweede gaat over overeenkomsten die met de hoofdovereenkomst samenhangen en die anders zouden blijven doorlopen nadat de consument van zijn aankoop af is.

Het aanbod van de consument

Volgens de algemene regel van artikel 6:219 BW mag wie een aanbod doet dat weer intrekken, maar niet wanneer het aanbod een termijn voor aanvaarding noemt of er om een andere reden uit blijkt dat het onherroepelijk is; en intrekken kan sowieso niet meer zodra het aanbod is aanvaard of een aanvaarding onderweg is. Voor de consument geldt hier iets anders: hij kan zijn aanbod aan de handelaar herroepen op dezelfde manier en binnen dezelfde termijn als waarop hij zou kunnen ontbinden. Wie aan de deur een bestelbon tekent waarop staat hoe lang de handelaar de tijd heeft om te aanvaarden, zit daar dus niet aan vast zolang die aanvaarding uitblijft. Heeft de handelaar al aanvaard, dan staat voor de consument de weg van de ontbinding open. Langs beide routes eindigt het op hetzelfde punt: er blijft geen afspraak over die hem bindt.

Aanvullende overeenkomsten vallen mee weg

Ontbindt de consument, dan worden alle aanvullende overeenkomsten van rechtswege ontbonden. Een aanvullende overeenkomst is een afspraak waarmee de consument zaken of diensten verwerft die samenhangen met de hoofdovereenkomst, geleverd door de handelaar zelf of door een derde op basis van een afspraak met die handelaar. Dat gebeurt automatisch: de consument hoeft die tweede overeenkomst niet apart op te zeggen en hoeft de derde ook niet eerst te overtuigen.

Waarom dat belangrijk is

Zonder deze regel zou iemand die zijn aankoop ongedaan maakt, blijven zitten met de financiering, de verzekering of het onderhoudsabonnement dat bij dat product hoorde. Dat zou het recht van ontbinding uithollen, omdat de consument dan alsnog maandelijks betaalt voor iets wat hij niet meer heeft. Het automatisch meevallen van die afspraken maakt de bedenktijd pas echt bruikbaar.

Een voorbeeld

Iemand koopt online een fiets en sluit bij het afrekenen via de webwinkel een gespreide betaling en een diefstalverzekering af bij twee andere partijen. Ontbindt hij de koop binnen de bedenktijd, dan eindigen ook die betalingsregeling en die verzekering van rechtswege. Krijgt hij daarna toch een incasso voor een termijn of een premie, dan kan hij zich op deze bepaling beroepen en het betaalde als onverschuldigd terugvorderen.

In de praktijk

Meld uw ontbinding aan de handelaar, en informeer voor de zekerheid ook de partij die de aanvullende overeenkomst uitvoert, met een verwijzing naar uw ontbinding van de hoofdovereenkomst. Dat is juridisch niet nodig, maar voorkomt dat er automatische incasso's doorlopen. Bewaar de bevestiging van de ontbinding; die is het bewijs waarop het einde van de aanvullende afspraken berust.