Boek 6 Artikel 230n (6:230n BW)

Artikel 6:230n BW geeft de informatieplicht uit het vorige artikel tanden. Zonder deze bepaling zou onduidelijk zijn wat er gebeurt als de handelaar iets niet of onjuist vermeldt. Het artikel regelt vier dingen: hoe de informatie over de bedenktijd kan worden gegeven, welke status de verstrekte informatie heeft, dat verzwegen kosten niet verschuldigd zijn, en wie moet bewijzen dat er is geïnformeerd.

Voor de informatie over het recht van ontbinding, over de kosten van terugzending en over de vergoeding bij een vroegtijdig begonnen dienst, mag de handelaar gebruikmaken van de modelinstructies die bij de Europese consumentenrichtlijn horen, mits hij die zelf invult. Dat is een praktische route: wie dat model correct gebruikt, voldoet aan die onderdelen van de informatieplicht en hoeft niet zelf een tekst te bedenken.

De informatie hoort bij de overeenkomst

De verstrekte informatie vormt een onlosmakelijk onderdeel van de overeenkomst op afstand of buiten de verkoopruimte. Wat de handelaar vooraf beloofde over levertijd, eigenschappen of garantie, is dus geen reclamepraatje maar contractsinhoud. Wijzigen kan alleen als partijen dat uitdrukkelijk afspreken; een eenzijdige aanpassing achteraf, bijvoorbeeld in een orderbevestiging met andere voorwaarden, werkt niet.

Niet gemelde kosten hoeft u niet te betalen

Bijkomende kosten die niet vooraf zijn opgegeven, zijn niet verschuldigd. Dat geldt zowel voor extra vracht- en bezorgkosten als voor de kosten van terugzending bij ontbinding. Heeft de handelaar niet vermeld dat de consument die retourkosten draagt, dan komen ze voor rekening van de handelaar. Deze regel maakt een discussie over onduidelijke posten kort: stond het er niet, dan wordt het niet betaald.

De bewijslast ligt bij de handelaar

Ten slotte moet de handelaar bewijzen dat hij de informatie juist en op tijd heeft gegeven. De consument hoeft dus niet aan te tonen dat hem iets is onthouden. Dat is een zware, maar logische verdeling: de handelaar richt het bestelproces in en kan vastleggen wat er op welk moment op het scherm stond of is meegestuurd. Wie dat niet kan reproduceren, heeft een probleem.

Een voorbeeld

Een consument bestelt een bank en leest niets over retourkosten. Hij ontbindt binnen de bedenktijd, waarna de winkel honderdvijftig euro voor het ophalen in rekening brengt. Die kosten hoeft hij niet te betalen, omdat ze niet vooraf zijn gemeld. Stelt de winkel dat het wel op de site stond, dan moet zij dat aantonen; een verwijzing naar de huidige website is daarvoor niet genoeg, want het gaat om het moment van bestellen.

In de praktijk

Maak bij een online bestelling een schermafdruk van de pagina met de kosten en bewaar de bevestiging. Voor handelaren is dit artikel een reden om het bestelproces en de meegestuurde informatie per bestelling vast te leggen en te archiveren; zonder die vastlegging is de bewijslast niet te dragen. En bedenk dat toezeggingen op de productpagina bindend zijn: wat er staat, hoort bij de overeenkomst.