← Terug 6:209 · Terugvordering bij een handelingsonbekwame ontvanger Verder 6:211 · Afwikkeling van een nietige overeenkomst zonder waardering →

Boek 6 Artikel 210 (6:210 BW)

Vergoeding van de waarde als teruggave onmogelijk is

Wettekst

  1. Op de ongedaanmaking van prestaties die niet in het geven van een goed hebben bestaan, zijn de artikelen 204-209 van overeenkomstige toepassing.
  2. Sluit de aard van de prestatie uit dat zij ongedaan wordt gemaakt, dan treedt, voor zover dit redelijk is, vergoeding van de waarde van de prestatie op het ogenblik van ontvangst daarvoor in de plaats, indien de ontvanger door de prestatie is verrijkt, indien het aan hem is toe te rekenen dat de prestatie is verricht, of indien hij erin had toegestemd een tegenprestatie te verrichten.

Toelichting

Artikel 6:210 BW gaat over onverschuldigde prestaties die niet in het geven van een goed bestonden. Denk aan schoonmaakwerk, het onderhoud van een tuin, een vertaling of een cursus. Voor de afwikkeling daarvan gelden dezelfde regels als voor de teruggave van een goed: de artikelen 6:204 tot en met 6:209 BW zijn van overeenkomstige toepassing, met dezelfde bescherming van de ontvanger die nergens op bedacht hoefde te zijn.

Als ongedaanmaking niet kan

Vaak laat een prestatie zich naar haar aard niet ongedaan maken. Een gegeven les, een schoongemaakt kantoor of een uitgebracht advies kan niet worden teruggegeven. Voor dat geval bepaalt het tweede lid dat in de plaats daarvan een vergoeding van de waarde komt, en wel de waarde op het moment waarop de prestatie werd ontvangen. Latere waardestijging of waardedaling telt dus niet mee. Bovendien geldt de begrenzing dat de vergoeding wordt toegekend voor zover dat redelijk is; de rechter kan het bedrag dus lager vaststellen dan de volle waarde.

Het eerste lid geldt ook naast het tweede. Doordat de artikelen 6:204 tot en met 6:209 BW van overeenkomstige toepassing zijn, kennen ook de ontvanger en de verrichter van een dienst de regels over zorg, over verzuim bij kwade trouw, over vergoeding van kosten en uitgaven en over afstand van het recht op terugvordering.

De drie ingangen

Een waardevergoeding volgt niet automatisch. De wet noemt drie gevallen waarin zij aan de orde is.

  • De ontvanger is verrijkt. Hij is er financieel beter van geworden, bijvoorbeeld omdat hij een uitgave heeft bespaard.
  • Het is aan hem toe te rekenen dat de prestatie is verricht. Het lag aan hem dat er is gewerkt of geleverd, bijvoorbeeld omdat hij daarom vroeg.

- Hij had toegestemd in een tegenprestatie. Hij was bereid ervoor te betalen, ook al mist de afspraak achteraf een geldige grondslag.

Een voorbeeld

Een schilder knapt een gevel op in de veronderstelling dat er een geldige opdracht ligt, terwijl de overeenkomst achteraf wordt vernietigd. Het schilderwerk kan niet ongedaan worden gemaakt. De eigenaar die het werk zelf had gevraagd en die er een verzorgde gevel aan overhoudt, moet de waarde van dat werk vergoeden zoals die bij de oplevering was. Had de schilder zich in het adres vergist en stond de eigenaar op het punt de gevel te laten slopen, dan is er geen verrijking, heeft de eigenaar niet om het werk gevraagd en heeft hij nooit ingestemd met een tegenprestatie; geen van de drie ingangen is dan open.

In de praktijk

Deze bepaling verbindt teruggeven en afrekenen. Wie een dienst heeft verricht zonder geldige grondslag, kan op grond van dit artikel vergoeding van de waarde van zijn prestatie op het ogenblik van ontvangst vorderen, mits een van de drie ingangen opgaat en voor zover dat redelijk is. Voor wie zo'n vordering krijgt, zijn de vragen uit de wet bepalend: is om de prestatie gevraagd, is hij er beter van geworden, had hij ingestemd met een tegenprestatie, en wat was de prestatie op dat moment waard. Gegevens over wat er precies is gedaan en wanneer maken het mogelijk de waarde op het moment van ontvangst later te bepalen.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Hoe wordt de waarde bepaald als ongedaanmaking onmogelijk is?

    Hoge Raad · 2014-12-05 · ECLI:NL:HR:2014:3532

    Een gemeente had een exploitatieovereenkomst gesloten die nietig was wegens strijd met de gemeentelijke exploitatieverordening, nadat zij al voorzieningen van openbaar nut had aangelegd. Die prestatie kan naar haar aard niet ongedaan worden gemaakt. De Hoge Raad zet uiteen dat dan op grond van artikel 6:210 lid 2 BW vergoeding van de waarde van de prestatie op het ogenblik van ontvangst in de plaats treedt, voor zover dat redelijk is. Die waarde is wat in het economisch verkeer aan de prestatie wordt toegekend, dus de marktwaarde van de voorzieningen voor de betrokken percelen. De aanspraak van de gemeente is begrensd tot het laagste van twee bedragen: wat uit de exploitatieverordening voortvloeit en die marktwaarde. De gemeente moet die waarde aannemelijk maken en per perceel stellen en onderbouwen welke voorzieningen zijn getroffen en welke kosten daarmee gemoeid waren.

  2. Waarom is de marktwaarde het plafond van de vergoeding?

    Hoge Raad · 2016-07-08 · ECLI:NL:HR:2016:1441

    Vervolg op de lijn over nietige exploitatieovereenkomsten. Ook hier had een gemeente werkzaamheden verricht op grond van een overeenkomst die nietig bleek, en vorderde zij vergoeding van de waarde daarvan. De Hoge Raad houdt vast aan de eis dat de vordering in geen geval toewijsbaar is tot een hoger bedrag dan de marktwaarde van de prestatie ten tijde van de ontvangst daarvan. De rechter moet dus onderzoeken of het toegewezen bedrag die grens niet overschrijdt, en kan niet volstaan met de kosten die de gemeente heeft gemaakt of met de bedragen die uit de overeenkomst zouden volgen. De uitspraak laat zien dat artikel 6:210 lid 2 BW een zelfstandige, op de ontvanger toegesneden begrenzing bevat en geen kostenverhaalsregeling is.

  3. Wat kan de handelaar terugvorderen na vernietiging van de overeenkomst?

    Hoge Raad · 2024-10-04 · ECLI:NL:HR:2024:1355

    Prejudiciële beslissing over de bestelknop bij online koop (artikel 6:230v lid 3 BW). Bij de gevolgen van volledige vernietiging van de overeenkomst gaat de Hoge Raad in op de positie van de handelaar. Heeft die niet een goed gegeven maar een andere prestatie verricht die naar haar aard niet ongedaan kan worden gemaakt, dan kan hij slechts aanspraak maken op vergoeding van de waarde van die prestatie op het ogenblik van ontvangst door de consument, en dan nog uitsluitend binnen de grenzen van artikel 6:210 lid 2 BW. Tot die grenzen behoort dat de aanspraak alleen bestaat voor zover dat redelijk is. De beslissing bevestigt dat de redelijkheidstoets van het tweede lid een zelfstandige rem is en dat de vergoeding niet automatisch gelijk is aan de bedongen prijs.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 6:209 · Terugvordering bij een handelingsonbekwame ontvanger Verder 6:211 · Afwikkeling van een nietige overeenkomst zonder waardering →