Boek 6 Artikel 193f (6:193f BW)

Naast de regels over oneerlijke handelspraktijken bestaan er tientallen andere informatieplichten: bij verkoop op afstand, bij financiële diensten, bij geneesmiddelen, bij prijsaanduiding en bij het aanbieden van effecten. Dit artikel koppelt die werelden aan elkaar. Gaat het om commerciële communicatie, reclame en marketing daaronder begrepen, dan geldt de informatie uit die regelingen in ieder geval als essentieel.

Wat die koppeling doet

Ontbreekt zulke informatie, of wordt zij verborgen gehouden of onduidelijk of te laat gegeven, dan is er een misleidende omissie zodra de gemiddelde consument daardoor een besluit over een overeenkomst neemt of kan nemen dat hij anders niet had genomen. Bij die beoordeling tellen ook de feitelijke context, wat het gebruikte medium toelaat en wat de handelaar heeft gedaan om de informatie langs een andere weg bij de consument te krijgen. Is daaraan voldaan, dan is de handelspraktijk oneerlijk en handelt de handelaar onrechtmatig tegenover de consument. Het niet naleven van een informatieplicht uit een andere wet krijgt zo een civiele sanctie: schadevergoeding, een verbod en zelfs vernietiging van de overeenkomst komen in beeld.

Om welke soort verplichtingen het gaat

• Diensten van de informatiemaatschappij, waarvoor Boek 3 eisen stelt aan de gegevens die een dienstverlener online moet tonen.
• Overeenkomsten op afstand en buiten de verkoopruimte, waarvoor dit boek zelf uitgebreide informatieplichten kent over prijs, looptijd, herroeping en identiteit.
• Pakketreizen, waarvoor Boek 7 voorschrijft welke informatie de reiziger moet krijgen voordat hij boekt.
• Reclame voor geneesmiddelen, geregeld in de Geneesmiddelenwet.
• Financiële producten en diensten, geregeld in de Wet op het financieel toezicht.

- Prijsaanduiding, geregeld in de Prijzenwet, en de informatie in een prospectus bij het aanbieden van effecten, geregeld in een Europese verordening.

Waarom dat praktisch is

Voor een consument is het lastig om per sector uit te zoeken welke informatieplicht waar staat en welke sanctie daarop volgt. Deze bepaling maakt dat overbodig: wie kan aanwijzen dat een verplichte mededeling ontbrak in de reclame of het aanbod, heeft daarmee meteen een aanknopingspunt binnen deze afdeling. De toezichthouder kan langs dezelfde lijn optreden.

Een voorbeeld

Een aanbieder van een abonnement vermeldt in zijn online reclame de maandprijs, maar niet de minimale looptijd en niet de voorwaarden voor opzegging, terwijl de regels voor overeenkomsten op afstand dat verlangen. Die informatie geldt als essentieel. Had de gemiddelde consument met die gegevens anders kunnen kiezen over het abonnement, dan is er een misleidende omissie, ook al is er niets onwaars gezegd.

In de praktijk

Ga bij een geschil na of voor uw product of dienst een bijzondere informatieplicht geldt; ontbrekende verplichte informatie is vaak makkelijker aan te tonen dan een onjuiste bewering. Bewaar de advertentie of pagina zoals u die zag. Voor ondernemers betekent dit artikel dat een gemiste informatieplicht niet alleen een toezichtkwestie is, maar rechtstreeks tot aansprakelijkheid tegenover klanten kan leiden.