← Terug 6:82 · De ingebrekestelling met een redelijke termijn Verder 6:84 · Risico als nakoming tijdens verzuim onmogelijk wordt →

Boek 6 Artikel 83 (6:83 BW)

Verzuim dat vanzelf intreedt zonder aanmaning

Wettekst

Het verzuim treedt zonder ingebrekestelling in: a. wanneer een voor de voldoening bepaalde termijn verstrijkt zonder dat de verbintenis is nagekomen, tenzij blijkt dat de termijn een andere strekking heeft; b. wanneer de verbintenis voortvloeit uit onrechtmatige daad of strekt tot schadevergoeding als bedoeld in artikel 74 lid 1 en de verbintenis niet terstond wordt nagekomen; c. wanneer de schuldeiser uit een mededeling van de schuldenaar moet afleiden dat deze in de nakoming van de verbintenis zal tekortschieten.

Toelichting

Soms hoeft u helemaal niet aan te manen en is de schuldenaar meteen in verzuim. Dit artikel noemt drie gevallen waarin dat zo is. Dat scheelt tijd en voorkomt de fout dat iemand eerst nog een brief moet sturen terwijl de wet dat niet vraagt. Valt uw geval hier niet onder, dan geldt gewoon de hoofdregel van artikel 6:82 BW en moet u wel aanmanen.

De drie gevallen

Loop ze langs voordat u een aanmaning opstelt; dat scheelt vaak weken.

  • De termijn voor de voldoening verstrijkt. Staat vast op welk moment de prestatie er uiterlijk moet zijn en gebeurt er dan niets, dan treedt het verzuim vanzelf in. Het gaat om een termijn die het uiterste moment van voldoening aangeeft, zoals een vaste leverdatum of een betaaldag. De uitzondering staat in de wet zelf: het verzuim treedt niet vanzelf in als blijkt dat de termijn een andere strekking heeft dan het aangeven van het uiterste moment van nakoming.
  • Onrechtmatige daad en schadevergoeding. Vloeit de verbintenis voort uit onrechtmatige daad of strekt zij tot schadevergoeding wegens een tekortkoming, dan is de schuldenaar in verzuim zodra hij niet meteen betaalt. Het slachtoffer hoeft de veroorzaker dus niet eerst netjes aan te manen.

- De schuldenaar kondigt aan dat het misgaat. Moet u uit zijn mededeling afleiden dat hij tekort zal schieten, dan is een aanmaning zinloos en treedt het verzuim in.

Hoe u vaststelt wat een termijn betekent

Of een overeengekomen datum een uiterste termijn is, is een kwestie van uitleg van de afspraak. Daarbij tellen de bewoordingen, maar ook wat partijen redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten: was er een kenbare reden waarom het juist op die dag moest, hebben partijen de datum later nog verschoven, en hoe is er over de levering gecorrespondeerd? Woorden als 'uiterlijk' of 'fataal' wijzen in de richting van een harde termijn; formuleringen als 'naar verwachting' of 'omstreeks' wijzen de andere kant op. Wie zekerheid wil, kan bij het maken van de afspraak vastleggen dat de datum uiterlijk is en wat er gebeurt als die niet wordt gehaald.

Een voorbeeld

Iemand bestelt een bruidsboeket dat op de ochtend van de bruiloft geleverd moet worden. Komt het boeket niet, dan hoeft de klant niet eerst een brief met een termijn te sturen: de datum spreekt voor zich en het verzuim treedt vanzelf in. Wordt daarentegen een bank besteld met de mededeling dat levering rond week twaalf plaatsvindt, dan is die aanduiding meestal geen harde termijn en moet de koper wel aanmanen.

In de praktijk

Twijfelt u of uw geval onder dit artikel valt, stuur dan toch een aanmaning met een redelijke termijn. Dat kost weinig en voorkomt een probleem als achteraf blijkt dat de termijn niet fataal was. Verkeert de schuldenaar wel van rechtswege in verzuim, dan kunt u meteen door: vertragingsschade loopt vanaf dat moment, ontbinding op grond van artikel 6:265 BW komt in beeld, en bij een geldsom gaat de wettelijke rente lopen volgens artikel 6:119 BW.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

  1. Wanneer is een termijn een fatale termijn?

    Hoge Raad · 2002-10-04 · ECLI:NL:HR:2002:AE4358

    In een bouwgeschil was de vraag of de schuldenaar in verzuim was geraakt zonder ingebrekestelling, doordat een genoemde termijn was verstreken. De Hoge Raad oordeelde dat het enkele noemen van een termijn niet genoeg is: een termijn is pas fataal als partijen dat zijn overeengekomen of als dat uit de redelijkheid en billijkheid voortvloeit, gelet op de aard van de overeenkomst. Dat de wederpartij de termijn begreep, betekent nog niet dat zij ermee instemde dat verzuim zonder aanmaning zou intreden. Wel kan onder omstandigheden een beroep op het ontbreken van een ingebrekestelling onaanvaardbaar zijn. Het arrest bepaalt daarmee de grens tussen de hoofdregel van artikel 6:82 BW en verzuim van rechtswege.

  2. Wanneer raakt de schuldenaar in verzuim?

    Hoge Raad · 2019-10-11 · ECLI:NL:HR:2019:1581

    In deze zaak over de ontbinding van een onderaannemingsovereenkomst ging het om de vraag of de schuldenaar in verzuim was. De Hoge Raad oordeelt dat de lengte van de bij de aanmaning gestelde termijn afhangt van de omstandigheden; eerdere termijnen en sommaties kunnen meebrengen dat een kortere termijn volstaat. Daarnaast maakt de Hoge Raad uitdrukkelijk duidelijk dat de drie gevallen van artikel 6:83 BW waarin verzuim zonder ingebrekestelling intreedt geen limitatieve opsomming vormen. Ook buiten die gevallen kan de redelijkheid en billijkheid meebrengen dat een ingebrekestelling achterwege mag blijven, of dat de wederpartij zich niet op het ontbreken ervan kan beroepen.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

← Terug 6:82 · De ingebrekestelling met een redelijke termijn Verder 6:84 · Risico als nakoming tijdens verzuim onmogelijk wordt →