- Het verzuim treedt in, wanneer de schuldenaar in gebreke wordt gesteld bij een schriftelijke aanmaning waarbij hem een redelijke termijn voor de nakoming wordt gesteld, en nakoming binnen deze termijn uitblijft.
- Indien de schuldenaar tijdelijk niet kan nakomen of uit zijn houding blijkt dat aanmaning nutteloos zou zijn, kan de ingebrekestelling plaatsvinden door een schriftelijke mededeling waaruit blijkt dat hij voor het uitblijven van de nakoming aansprakelijk wordt gesteld.
Boek 6 Artikel 82 (6:82 BW)
De ingebrekestelling met een redelijke termijn
Wettekst
Toelichting
Dit is het artikel dat bepaalt hoe u iemand formeel te laat maakt. De hoofdregel is eenvoudig: u stuurt een schriftelijke aanmaning waarin u de schuldenaar een redelijke termijn geeft om alsnog te presteren, en pas als die termijn verstrijkt zonder resultaat, is hij in verzuim. Die brief heet een ingebrekestelling. Zij geeft de schuldenaar een laatste gelegenheid om alsnog na te komen, en zonder deze brief ontbreekt in veel gevallen het verzuim waarop een vordering steunt.
Wat er in de brief moet staan
De wet stelt weinig eisen aan de vorm, maar wel aan de inhoud. De ontvanger moet uit het bericht kunnen opmaken wat van hem wordt verlangd en hoeveel tijd hij nog heeft.
- Schriftelijk. De wet eist een schriftelijke aanmaning: een brief of e-mail volstaat, een telefoontje niet, ook niet als u het gesprek kunt aantonen. Aangetekend verzenden maakt het bewijs van verzending en ontvangst eenvoudiger.
- Duidelijk wat er moet gebeuren. Benoem de verbintenis en het gebrek: welk werk, welke levering, welk bedrag.
- Een redelijke termijn. De termijn moet de schuldenaar werkelijk de gelegenheid geven om na te komen. Een vast aantal dagen noemt de wet niet. Wat redelijk is, laat de wet afhangen van het concrete geval. Is de termijn in de brief te kort, dan is de aanmaning daarmee niet waardeloos: het verzuim treedt dan in na afloop van een termijn die wel redelijk is.
Als aanmanen geen zin heeft
Het tweede lid geeft een lichtere vorm voor twee situaties. De eerste is dat de schuldenaar tijdelijk niet kan nakomen; een termijn stellen om iets te doen wat nu eenmaal even niet kan, heeft geen zin. Denk aan een leverancier wiens productielijn door een storing een maand stilligt. De tweede is dat uit de houding van de schuldenaar blijkt dat aanmanen nutteloos zou zijn. Of dat zo is, hangt af van wat hij heeft gedaan en gezegd, en het is aan de schuldeiser om dat aan te tonen. In beide gevallen volstaat een schriftelijk bericht waarin u hem aansprakelijk stelt voor het uitblijven van de nakoming. U hoeft dan geen termijn te geven, maar het bericht moet wel duidelijk maken dat u hem aansprakelijk houdt.
Een voorbeeld
Een aannemer laat een badkamer half af achter en reageert niet op berichten. De eigenaar schrijft: de tegelvloer en het sanitair moeten uiterlijk over drie weken zijn afgemonteerd, gebeurt dat niet dan houd ik u aansprakelijk voor de kosten van een andere partij. Dat is een deugdelijke ingebrekestelling. Met een duidelijke omschrijving van wat er nog moet gebeuren en een concrete einddatum weet de aannemer precies waar hij aan toe is, en staat na afloop van die datum vast dat het verzuim is ingetreden.
In de praktijk
Zonder ingebrekestelling ontbreekt in veel gevallen het verzuim dat voor schadevergoeding of ontbinding nodig is. Een verzendbewijs maakt later aantoonbaar dat en wanneer de aanmaning is verstuurd. Daarnaast kan artikel 6:83 BW van toepassing zijn. Dat artikel noemt drie gevallen waarin het verzuim zonder ingebrekestelling intreedt. Gaat het om een gebrek in wat wél is geleverd, dan geldt bovendien de klachtplicht van artikel 6:89 BW.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wanneer is een termijn een fatale termijn?
In een bouwgeschil was de vraag of de schuldenaar in verzuim was geraakt zonder ingebrekestelling, doordat een genoemde termijn was verstreken. De Hoge Raad oordeelde dat het enkele noemen van een termijn niet genoeg is: een termijn is pas fataal als partijen dat zijn overeengekomen of als dat uit de redelijkheid en billijkheid voortvloeit, gelet op de aard van de overeenkomst. Dat de wederpartij de termijn begreep, betekent nog niet dat zij ermee instemde dat verzuim zonder aanmaning zou intreden. Wel kan onder omstandigheden een beroep op het ontbreken van een ingebrekestelling onaanvaardbaar zijn. Het arrest bepaalt daarmee de grens tussen de hoofdregel van artikel 6:82 BW en verzuim van rechtswege.
-
Verzuim zonder aanmaning bij spoedeisend herstel
Een schildersbedrijf huurde een gevelsteiger die gebreken vertoonde en klaagde daarover mondeling en telefonisch. De Hoge Raad legt uit dat een ingebrekestelling niet dient om het verzuim vast te stellen, maar om de schuldenaar nog een laatste termijn voor herstel te geven. Is het herstel zo spoedeisend dat een schriftelijke termijnstelling volgens artikel 6:82 lid 1 BW niet mogelijk of zinvol is, dan moet de schuldeiser doen wat in die situatie redelijkerwijs kan om de ander die kans te bieden; is de schuldenaar niet te bereiken of handelt hij niet snel genoeg, dan treedt het verzuim in zonder ingebrekestelling. De kosten van herstel langs andere weg kunnen dan als schade op de schuldenaar worden verhaald.
-
Wanneer raakt de schuldenaar in verzuim?
In deze zaak over de ontbinding van een onderaannemingsovereenkomst ging het om de vraag of de schuldenaar in verzuim was. De Hoge Raad oordeelt dat de lengte van de bij de aanmaning gestelde termijn afhangt van de omstandigheden; eerdere termijnen en sommaties kunnen meebrengen dat een kortere termijn volstaat. Daarnaast maakt de Hoge Raad uitdrukkelijk duidelijk dat de drie gevallen van artikel 6:83 BW waarin verzuim zonder ingebrekestelling intreedt geen limitatieve opsomming vormen. Ook buiten die gevallen kan de redelijkheid en billijkheid meebrengen dat een ingebrekestelling achterwege mag blijven, of dat de wederpartij zich niet op het ontbreken ervan kan beroepen.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.