Zodra zekerheid is gesteld voor de voldoening van de verbintenis van de wederpartij, vervalt de bevoegdheid tot opschorting, tenzij deze voldoening daardoor onredelijk zou worden vertraagd.
Boek 6 Artikel 55 (6:55 BW)
Zekerheidstelling maakt een einde aan de opschorting
Wettekst
Toelichting
Opschorting dient om betaling of nakoming veilig te stellen. Is dat doel op een andere manier bereikt, dan houdt de bevoegdheid op. Dit artikel bepaalt dat de opschorting vervalt zodra er zekerheid is gesteld voor de voldoening van de verbintenis van de wederpartij. Er is dan geen reden meer om de eigen prestatie nog langer in te houden.
Wat zekerheid hier betekent
Het gaat om zekerheid die daadwerkelijk waarborgt dat u krijgt waar u recht op hebt. Denk aan een bankgarantie, een pandrecht of een depot bij een derde. De zekerheid moet de vordering behoorlijk dekken en eenvoudig uitwinbaar zijn; die maatstaf staat in artikel 6:51 BW. Een vage toezegging of een verklaring dat er echt betaald zal worden, is geen zekerheid.
- Dekking. De zekerheid moet de vordering en waar nodig rente en kosten omvatten.
- Eenvoudig verhaal. U moet er zonder omwegen op kunnen terugvallen.
- Aantoonbaar gesteld. Zolang het bij een aanbod blijft, is er nog niets geregeld.
De uitzondering
De opschorting vervalt niet als de voldoening daardoor onredelijk zou worden vertraagd. Dat speelt wanneer u niet zit te wachten op zekerheid maar op de prestatie zelf, bijvoorbeeld omdat uitstel voor u tot echte schade leidt. In dat geval blijft opschorting mogelijk, ook al ligt er een garantie.
Een voorbeeld. Een leverancier houdt een partij goederen vast omdat de afnemer een oudere factuur niet betaalt. De afnemer laat zijn bank een garantie afgeven voor dat bedrag. Daarmee is het belang van de leverancier gedekt en moet hij leveren. Zou de garantie echter pas over vele maanden uitbetaalbaar zijn terwijl hij het geld nu nodig heeft voor zijn inkoop, dan kan sprake zijn van onredelijke vertraging.
Geldt dit ook bij een wederkerige overeenkomst?
Nee. Artikel 6:264 BW bepaalt dat deze regel niet van toepassing is wanneer wordt opgeschort op grond van artikel 6:262 of 6:263 BW. Bij een wederkerige overeenkomst kan de wederpartij de opschorting dus niet beëindigen door zekerheid te stellen; zij zal haar eigen prestatie moeten leveren. De regel van dit artikel heeft daardoor vooral betekenis voor andere opschortingsrechten, zoals het retentierecht of de opschorting op grond van artikel 6:52 BW bij samenhangende verbintenissen die niet uit één wederkerige overeenkomst voortvloeien.
Voor beide partijen
Voor de wederpartij is dit artikel de manier om een blokkade te doorbreken: wie zekerheid stelt, krijgt de prestatie los. Voor degene die opschort betekent het dat hij niet kan blijven inhouden zodra zijn belang is gedekt. Blijft u dan toch inhouden, dan schort u niet langer terecht op en kunt u zelf in verzuim raken.
In de praktijk
Bespreek bij een conflict of zekerheid een uitweg biedt: vaak willen beide partijen door en gaat het alleen om het risico. Leg bij aanvaarding van zekerheid schriftelijk vast dat u de opschorting beëindigt zodra de zekerheid onherroepelijk is gesteld, en wanneer u dan levert. Betwist u dat de aangeboden zekerheid voldoende is, motiveer dat dan concreet in plaats van het aanbod stilzwijgend te negeren.