Boek 6 Artikel 11 (6:11 BW)

Welke verweren gelden tegen een vordering tot bijdragen

Een uit hoofde van het vorige artikel tot bijdragen aangesproken medeschuldenaar kan de verweermiddelen die hij op het tijdstip van het ontstaan van de verplichting tot bijdragen jegens de schuldeiser had, ook inroepen tegen de hoofdelijke schuldenaar die de bijdrage van hem verlangt.
Niettemin kan hij een zodanig verweermiddel niet tegen deze schuldenaar inroepen, indien het na hun beider verbintenis is ontstaan uit een rechtshandeling die de schuldeiser met of jegens de aangesprokene heeft verricht.
Een beroep op verjaring van de rechtsvordering van de schuldeiser komt de tot bijdragen aangesprokene slechts toe, indien op het tijdstip van het ontstaan van de verplichting tot bijdragen zowel hijzelf als degene die de bijdrage verlangt, jegens de schuldeiser de voltooiing van de verjaring had kunnen inroepen.
De vorige leden zijn slechts van toepassing, voor zover uit de rechtsverhouding tussen de schuldenaren niet anders voortvloeit.

Toelichting

Wordt u door een medeschuldenaar aangesproken omdat hij meer heeft betaald dan zijn eigen deel, dan hoeft u dat niet zonder meer te slikken. Dit artikel bepaalt dat u de verweermiddelen die u tegen de schuldeiser had, in beginsel ook tegen die medeschuldenaar kunt inroepen.

Het uitgangspunt

Beslissend is welke verweren u had op het moment waarop de verplichting tot bijdragen ontstond. Had u op dat moment een verweermiddel tegen de schuldeiser, dan kunt u dat ook tegenwerpen aan de medeschuldenaar die nu bij u aanklopt.

De eerste uitzondering

Er is één belangrijke beperking. Is uw verweer pas ontstaan nadat u beiden verbonden raakten, en is het ontstaan uit een rechtshandeling die de schuldeiser met u of tegenover u heeft verricht, dan mag u het niet tegen uw medeschuldenaar gebruiken.

Verjaring: alleen als het voor beiden gold

Voor verjaring geldt een eigen regel. U kunt zich er tegenover de bijdrageplicht alleen op beroepen als op het moment dat de bijdrageplicht ontstond zowel u als degene die de bijdrage vraagt de voltooide verjaring tegen de schuldeiser hadden kunnen inroepen. Kon degene die betaalde zich toen niet op verjaring beroepen, dan kunt u dat tegenover hem evenmin.

Kijk naar het moment waarop de bijdrageplicht ontstond. Dat is het peilmoment voor al deze vragen.
De beperkingen zijn nauw omschreven. Alleen een verweer dat pas later is ontstaan uit een handeling van de schuldeiser met u of tegenover u valt af, en voor verjaring geldt een eigen regel.

- Let op uw onderlinge afspraken. Die gaan voor, zoals hieronder blijkt.

De onderlinge rechtsverhouding gaat voor

Al deze regels gelden slechts voor zover uit de rechtsverhouding tussen de schuldenaren niet iets anders volgt. Hebben zij afgesproken dat een van hen de schuld hoe dan ook draagt, of volgt uit hun samenwerking iets anders, dan gaat dat voor. Dit is aanvullend recht: het vult in wat partijen zelf niet hebben geregeld.

In de praktijk

Wordt u aangesproken tot bijdragen, vraag dan om onderbouwing: waarop zag de schuld, wat is er betaald, wanneer, en wat is de onderlinge verdeling. Ga vervolgens na welke verweren u op het moment van het ontstaan van de bijdrageplicht zelf tegen de schuldeiser had; dat is beslissend.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst