- Hoofdelijke schuldenaren zijn, ieder voor het gedeelte van de schuld dat hem in hun onderlinge verhouding aangaat, verplicht overeenkomstig de volgende leden in de schuld en in de kosten bij te dragen.
- De verplichting tot bijdragen in de schuld die ten laste van een der hoofdelijke schuldenaren wordt gedelgd voor meer dan het gedeelte dat hem aangaat, komt op iedere medeschuldenaar te rusten voor het bedrag van dit meerdere, telkens tot ten hoogste het gedeelte van de schuld dat de medeschuldenaar aangaat.
- In door een hoofdelijke schuldenaar in redelijkheid gemaakte kosten moet iedere medeschuldenaar bijdragen naar evenredigheid van het gedeelte van de schuld dat hem aangaat, tenzij de kosten slechts de schuldenaar persoonlijk betreffen.
Boek 6 Artikel 10 (6:10 BW)
Hoeveel elke hoofdelijke schuldenaar onderling moet bijdragen
Wettekst
Toelichting
Tegenover de schuldeiser is elke hoofdelijke schuldenaar voor het geheel aanspreekbaar. Onderling ligt dat anders: daar draagt ieder alleen het deel dat hem aangaat. Dit artikel geeft degene die meer heeft betaald dan zijn eigen aandeel een vordering op de anderen. Dat is de bijdrageplicht, in de praktijk vaak regres genoemd: het terughalen van wat u voor een ander hebt voorgeschoten.
Wat uw eigen deel is
Het aandeel dat iemand aangaat volgt niet uit een vaste formule. Het wordt bepaald door wat de schuldenaren onderling zijn overeengekomen, en bij gebreke daarvan door hun rechtsverhouding en de omstandigheden waaronder de schuld is ontstaan. Soms is dat gelijk verdeeld, soms draagt één van hen alles. Wie meetekent als zekerheid voor de schuld van een ander gaat die schuld intern in het geheel niet aan, ook al is hij tegenover de schuldeiser volledig aanspreekbaar.
Hoe de vordering werkt
- Er moet meer zijn betaald dan uw aandeel. Blijft u onder uw eigen deel, dan hebt u niets voor een ander gedragen en is er geen bijdrage te vorderen.
- Ieder draagt tot ten hoogste zijn eigen aandeel. U kunt bij één medeschuldenaar niet het hele meerdere halen als zijn aandeel kleiner is.
- Het gaat om delging, niet alleen om betaling. Ook verrekening of inbetalinggeving ten laste van uw vermogen telt mee.
Ook de kosten worden omgeslagen
Naast de schuld zelf moeten de medeschuldenaren bijdragen in de kosten die een van hen in redelijkheid heeft gemaakt, naar verhouding van ieders aandeel. Denk aan de kosten van verweer tegen een vordering die hen allen raakt. Betreffen de kosten alleen die ene schuldenaar persoonlijk, dan blijven zij voor zijn eigen rekening. Kosten die u maakt omdat u zelf te laat was of omdat u een verweer voerde dat alleen uw eigen positie diende, kunt u dus niet doorschuiven.
Een voorbeeld. Drie vennoten zijn hoofdelijk verbonden voor een schuld van negentigduizend euro en dragen die intern in gelijke delen. De schuldeiser incasseert het volledige bedrag bij één van hen. Die vennoot heeft zestigduizend euro meer betaald dan zijn eigen aandeel en kan bij elk van de andere twee dertigduizend euro vorderen, niet meer. Maakte hij daarnaast in redelijkheid kosten om het bedrag te betwisten, dan delen de anderen daar naar rato in mee.
Wat u moet bewaren
De bijdragevordering moet u zelf onderbouwen. Bewaar daarom het bewijs dat u hebt betaald, de correspondentie met de schuldeiser en alles waaruit blijkt hoe de onderlinge verdeling was bedoeld. Ontbreekt een afspraak over de verdeling, dan is de discussie achteraf vrijwel altijd over de vraag wie de schuld nu eigenlijk aanging.
In de praktijk
Betaal niet zwijgend af en klop pas jaren later bij uw medeschuldenaren aan. Meld dat u wordt aangesproken, geef hun de kans mee te beslissen over verweer of schikking, en leg de verdeling vast. Naast deze bijdragevordering kunt u ook profiteren van subrogatie: de rechten van de schuldeiser gaan voor het meerdere op u over, met de zekerheden die daaraan verbonden waren. Artikel 6:12 BW werkt dat uit.