Boek 3 Artikel 87 (3:87 BW)

Wie een goed heeft gekocht van iemand die er niet over mocht beschikken, kan onder omstandigheden toch rechthebbende worden. Die bescherming is er voor wie te goeder trouw is. Dit artikel stelt daar een tegenprestatie tegenover: wordt u binnen drie jaar na uw verkrijging gevraagd van wie u het goed hebt gekregen, dan moet u dat onverwijld vertellen. Wie dat weigert, kan zich niet meer op zijn goede trouw beroepen.

Wat u precies moet verstrekken

Gevraagd wordt om alles waarmee de vorige houder kan worden opgespoord: zijn naam, zijn adres, zijn telefoonnummer. Had u bij de aankoop gegevens die u toen redelijkerwijs voldoende vond om hem te kunnen traceren, dan volstaan die. Blijkt achteraf dat de naam vals was of het adres niet klopte, dan wordt u dat niet aangerekend, mits u destijds redelijkerwijs mocht denken dat het klopte. Onverwijld betekent zonder onnodig uitstel.

De termijn van drie jaar

De wettekst koppelt de termijn aan de verkrijging van degene die de vraag krijgt: drie jaren na het moment waarop hij het goed verkreeg. Na afloop van die drie jaar bestaat de plicht niet meer. Er is geen bijzondere vorm voorgeschreven; schriftelijke vastlegging van het verzoek en het antwoord maakt het later eenvoudiger om aan te tonen wat er is gevraagd en gegeven.

De sanctie: geen bescherming meer

Wie zwijgt, verspeelt zijn verweer. De regels die een koper te goeder trouw beschermen tegen een onbevoegde verkoper, waaronder die van artikel 3:86 BW, kan hij dan niet meer inroepen; hetzelfde geldt voor de bepalingen over cultuurgoederen in de artikelen 3:86a en 3:86b BW.

Geld valt erbuiten

Het tweede lid bepaalt dat het eerste lid niet van toepassing is ten aanzien van geld. Voor geld geldt de wegwijsplicht dus niet, en het verlies van bescherming waarmee dit artikel dreigt, speelt daar niet.

Een voorbeeld. Iemand koopt via een online advertentie een dure racefiets. Een jaar later meldt zich een leasemaatschappij: de verkoper had de fiets van haar geleast en mocht hem niet verkopen. Zij vraagt wie die verkoper was. De koper moet dan meteen alles geven wat hij heeft: naam, telefoonnummer, het advertentieprofiel, het betaalbewijs. Doet hij dat niet omdat hij er liever buiten blijft, dan kan hij zich niet meer op zijn goede trouw beroepen en raakt hij de fiets kwijt zonder verweer.

In de praktijk

Wie bij een aankoop van betekenis de gegevens van de verkoper bewaart, zoals een kopie van de advertentie, het bankafschrift, de naam en het adres en bij voertuigen de papieren, kan later aan deze verplichting voldoen. Wordt u benaderd door iemand die zegt dat het goed van hem is, dan bepaalt een snel en volledig antwoord of u uw beroep op goede trouw behoudt.