Boek 3 Artikel 318 (3:318 BW)

Stuiting hoeft niet altijd van de gerechtigde te komen. Ook de ander kan de klok terugzetten, namelijk door te erkennen dat het recht bestaat waarvoor de rechtsvordering bescherming biedt. Die erkenning stuit de verjaring, maar alleen tegenover degene van wie zij afkomstig is. Het hoeft daarbij niet om geld te gaan: ook wie een zaak van een ander onder zich houdt en toegeeft dat die ander rechthebbende is, stuit de verjaring van de vordering waarmee teruggave kan worden afgedwongen. In de praktijk gaat het meestal wel om een schuld die wordt toegegeven, en daarover gaan ook de voorbeelden hierna.

Wat als erkenning geldt

Erkenning kan uitdrukkelijk gebeuren, bijvoorbeeld in een brief of e-mail waarin de schuld wordt bevestigd, maar ook door gedrag waaruit dat ondubbelzinnig volgt. Denk aan een deelbetaling, aan het vragen om uitstel, aan het treffen van een betalingsregeling of aan het opnemen van de schuld in een overzicht dat aan de schuldeiser wordt gestuurd. Beslissend is of de schuldeiser daaruit mocht afleiden dat het bestaan van het recht niet langer werd betwist.

Wat geen erkenning is

Praten over een geschil is nog geen erkenning. Wie onderhandelt zonder aansprakelijkheid te aanvaarden, of een voorstel doet om van het gedoe af te zijn terwijl hij de vordering blijft betwisten, erkent niets. Ook een betaling die uitdrukkelijk onder voorbehoud wordt gedaan, heeft die betekenis niet. In de praktijk gaat het geschil later vaak precies hierover, en dan telt hoe de mededeling of de handeling redelijkerwijs mocht worden begrepen.

Alleen tegenover wie erkent

De stuiting werkt uitsluitend tegen degene die het recht erkent. Zijn er meer schuldenaren, dan raakt de erkenning van de een de positie van de ander in beginsel niet. Voor de schuldeiser betekent dat: erkenning door één van hen is geen reden om de anderen te laten lopen; tegenover hen moet apart worden gestuit.

Een voorbeeld

Een klant met een oude factuur schrijft: ik weet dat ik nog moet betalen, maar het lukt me nu niet, kunnen we een regeling treffen. Dat is een erkenning: de verjaring wordt gestuit en er begint een nieuwe termijn. Had hij geschreven dat hij de factuur onjuist vindt maar bereid is een bedrag te betalen om ervan af te zijn, dan is dat geen erkenning van het recht.

In de praktijk

Voor de schuldeiser is het verstandig om erkenningen te bewaren: een e-mail, een appbericht, een bankafschrift met een deelbetaling. Dat materiaal is later vaak sterker bewijs dan de eigen aanmaningen, want het komt van de wederpartij zelf.

Voor de schuldenaar is het goed te weten dat een welwillend bericht juridische gevolgen heeft. Wie de vordering betwist maar toch in gesprek wil, kan dat het beste met zoveel woorden erbij zetten, zodat er geen misverstand ontstaat over de betekenis van zijn reactie.