Een afhankelijk recht is een recht dat aan een ander recht zodanig verbonden is, dat het niet zonder dat andere recht kan bestaan.
Boek 3 Artikel 7 (3:7 BW)
Rechten die niet zonder een ander recht kunnen bestaan
Wettekst
Toelichting
Dit artikel omschrijft een categorie rechten die geen eigen leven leiden. Een afhankelijk recht is verbonden aan een ander recht en kan zonder dat andere recht niet bestaan. De bekendste voorbeelden zijn de zekerheidsrechten: een pandrecht en een hypotheekrecht bestaan alleen omdat er een vordering is die zij zekeren. Verdwijnt die vordering, dan verdwijnt het zekerheidsrecht mee, zonder dat iemand daar iets voor hoeft te doen.
Wat de afhankelijkheid inhoudt
Wat het afhankelijke recht mist is zelfstandigheid, en daarin verschilt het van rechten die op eigen benen staan, zoals eigendom of een vordering. Het lot van het afhankelijke recht volgt dat van het recht waaraan het vastzit. Uit die band volgt ook dat het afhankelijke recht meeverhuist. Gaat de vordering over op een ander, dan komt het zekerheidsrecht dat erbij hoort van rechtswege mee (artikel 3:82 BW). Wel moet die overgang echt zijn voltooid: een koopafspraak over de vordering is enkel de titel en verplaatst haar nog niet. Een vordering op naam gaat pas over door levering, oftewel cessie, waarvoor artikel 3:94 BW een daarvoor opgemaakte akte verlangt met mededeling aan de schuldenaar, of anders een authentieke dan wel geregistreerde akte zonder die mededeling. Vanaf dat tijdstip is de nieuwe schuldeiser tevens pandhouder of hypotheekhouder, zonder dat hij dat recht opnieuw hoeft te vestigen.
Afhankelijk is niet hetzelfde als beperkt
Twee begrippen worden vaak verward. Een beperkt recht, zoals artikel 3:8 BW dat omschrijft, is afgeleid uit een omvattender recht; het zegt iets over de herkomst van het recht. Afhankelijkheid zegt iets anders, namelijk dat het recht aan een ander recht vastzit. Een hypotheekrecht is allebei: het is afgeleid uit de eigendom van het registergoed en het hangt aan de vordering van de bank.
- Beperkt recht: uitgesneden uit een groter recht, dat daarmee bezwaard raakt.
- Afhankelijk recht: verbonden aan een ander recht en niet los daarvan te denken.
- Zelfstandig recht: bestaat op eigen kracht, zoals de eigendom van een zaak of een gewone vordering.
Een voorbeeld. Een ondernemer leent geld bij de bank en geeft zijn machines in pand. Lost hij de lening volledig af, dan gaat de vordering teniet en eindigt het pandrecht daarmee vanzelf; de bank hoeft niets vrij te geven om dat effect te bereiken. Doet de bank de lening in plaats daarvan over aan een andere financier, dan is het sluiten van die deal nog niet genoeg: zodra de vordering aan de financier is geleverd, heeft die het pandrecht op de machines erbij.
In de praktijk
Voor wie een vordering koopt of overneemt, betekent dit dat de zekerheid meekomt zonder extra handeling. Wie een zekerheidsrecht los van de vordering wil verhandelen, kan dat niet: het recht kan niet zonder de vordering bestaan.
Voor de schuldenaar betekent het dat betalen het zekerheidsrecht laat eindigen. Is de schuld weg, dan is er niets meer om zekerheid voor te bieden en houdt het recht op te bestaan. Bij een registergoed blijft dan alleen de administratieve stap over om het uit de openbare registers te laten doorhalen.