Boek 3 Artikel 15f (3:15f BW)

Dit artikel regelt de praktische kant van het elektronische rechtsverkeer. Wie online diensten verleent of gebruikt, kan zich richten tot een rechtspersoon die daarvoor door de minister van Justitie is aangewezen, in overeenstemming met de minister van Economische Zaken. Bij dat contactpunt kan algemene informatie worden gehaald over contractuele rechten en plichten, over klachtprocedures en over de rechtsmiddelen bij een geschil, en kan worden doorverwezen naar instanties die verder kunnen helpen.

Waarvoor het contactpunt er is

• Algemene informatie over rechten en plichten bij overeenkomsten die langs elektronische weg tot stand komen.
• Informatie over klachtprocedures en rechtsmiddelen, dus over de weg die openstaat als er een geschil ontstaat.
• Doorverwijzing naar de autoriteiten of organisaties waar nadere informatie of praktische bijstand te krijgen is.

Het gaat uitdrukkelijk om algemene informatie en verwijzing. Het contactpunt beslecht geen geschillen, geeft geen oordeel over een concrete zaak en treedt niet op als vertegenwoordiger van een van beide partijen.

Samenwerking over de grens

Online diensten stoppen niet bij de landsgrens. Het tweede lid bepaalt daarom dat het aangewezen contactpunt samenwerkt met de vergelijkbare organisaties in de andere lidstaten van de Europese Unie en in de overige staten die partij zijn bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte. Zo kan iemand die met een aanbieder in een ander land te maken heeft, toch bij het juiste loket terechtkomen.

Handhaving van de informatieplichten

Het derde lid wijst controleurs van de Belastingdienst aan als ambtenaren die belast zijn met de opsporing van overtredingen van de voorschriften uit artikel 3:15d BW en uit het eerste lid van artikel 3:15e BW. De informatieplichten voor online dienstverleners en de eisen aan commerciële communicatie zijn dus niet vrijblijvend: naast de gewone civielrechtelijke gevolgen is er een aangewezen route voor opsporing.

Een voorbeeld. Iemand bestelt bij een aanbieder in een andere lidstaat, de levering blijft uit en op de site staan nauwelijks gegevens over wie de aanbieder is. Via het contactpunt kan hij te weten komen welke rechten hij heeft, welke klachtroute openstaat en bij welke organisatie hij in dat land terechtkan. Dat vervangt geen procedure, maar het maakt de eerste stap een stuk eenvoudiger.

In de praktijk

Loopt u vast bij een online aankoop, gebruik het contactpunt dan om te bepalen welke weg openstaat voordat u kosten maakt. Voor grensoverschrijdende gevallen is de samenwerking tussen de contactpunten daarbij het meest waardevol.

Voor ondernemers is het derde lid het belangrijkste signaal. Wie zijn gegevens of zijn prijzen niet op orde heeft, of reclame stuurt die niet als zodanig herkenbaar is, riskeert meer dan een ontevreden klant, want op de naleving van die voorschriften wordt actief toegezien.