Artikel 33 Aw: Waarom deze feiten misdrijven zijn

Dit korte artikel doet één ding: het kwalificeert de strafbare feiten uit de artikelen 31, 31a, 31b, 32 en 32a Aw als misdrijven. Het voegt geen nieuwe verbodsnorm toe, maar bepaalt in welk vak het strafrecht deze feiten plaatst. Die indeling in misdrijven en overtredingen loopt door het hele Nederlandse strafrecht en heeft veel praktische gevolgen.

Overtredingen zijn de lichtere ordeningsfeiten, misdrijven de feiten met een duidelijk normatief verwijt. Door auteursrechtinbreuk en de handel in namaak bij de misdrijven onder te brengen, geeft de wetgever aan dat het niet gaat om een administratieve slordigheid maar om aantasting van andermans vermogensrecht.

Wat de kwalificatie verandert

• Poging en voorbereiding. Poging tot een misdrijf is strafbaar, poging tot een overtreding niet. Wie de handel in namaak al organiseert maar nog niet heeft geleverd, kan daardoor toch in beeld komen.
• Deelneming. Medeplichtigheid is alleen bij misdrijven strafbaar. De boekhouder of de opslaghouder die bewust ondersteunt, valt daardoor binnen bereik.
• Registratie. Een veroordeling voor een misdrijf komt in de justitiële documentatie en kan meewegen bij de beoordeling van een verklaring omtrent het gedrag. Voor ondernemers en bestuurders is dat vaak zwaarder dan de straf zelf.

- Verjaring en bevoegdheden. Voor misdrijven gelden langere verjaringstermijnen en, afhankelijk van het strafmaximum, ruimere opsporingsbevoegdheden dan bij overtredingen.

Het opvallende geval van artikel 32 Aw

De reeks bevat één feit waarvoor geen opzet nodig is: artikel 32 Aw, waarin het volstaat dat de betrokkene de inbreuk redelijkerwijs kon vermoeden. Ook dat feit is hier tot misdrijf bestempeld. Wie dus zonder papieren een verdacht goedkope partij inkoopt en doorverkoopt, riskeert niet slechts een boete voor een ordeningsfeit maar een aantekening voor een misdrijf. Dat maakt de onderzoeksplicht bij inkoop zwaarder dan de boetecategorie op het eerste gezicht suggereert.

Ter contrast: het niet naleven van de administratieplicht van artikel 30b Aw is in de wet uitdrukkelijk als overtreding aangemerkt. De wetgever heeft de indeling dus per feit bewust gemaakt.

In de praktijk

• Voor rechthebbenden: de kwalificatie als misdrijf vergroot de kans dat het openbaar ministerie een zaak oppakt en biedt ruimte om ook de faciliterende partijen aan te wijzen in een aangifte.
• Voor ondernemers: bespreek bij een dreigende strafzaak niet alleen de boete, maar ook wat een aantekening betekent voor aanbestedingen, vergunningen en bestuursfuncties.
• Voor adviseurs: houd de civiele en de strafrechtelijke lijn uit elkaar. Een schikking met de rechthebbende beëindigt de civiele zaak, maar neemt de strafbaarheid van het feit niet weg.