Boek 4 Artikel 53 (4:53 BW)

Sommige testamenten bevatten een ruime aanduiding in plaats van namen: alles gaat naar mijn naaste bloedverwanten, of naar mijn naaste bloed. Wie dat precies zijn, staat er dan niet bij. Dit artikel vult een making zonder nadere aanduiding in met een vermoeden: bedoeld zijn de door de wet geroepen bloedverwanten, ieder naar verhouding van het deel dat hij bij versterf zou krijgen.

Hoe de kring wordt bepaald

De wettelijke erfopvolging wordt als maatstaf genomen. U kijkt dus naar de groepen die de wet oproept en pakt de groep die aan de beurt zou zijn geweest. Zijn er kinderen, dan zijn zij het; zijn die er niet, dan komen de ouders met broers en zussen in beeld. Ook plaatsvervulling telt mee: is een kind of een broer of zus vooroverleden, dan komen diens afstammelingen in zijn plaats, zoals bij versterf. De verhouding volgt de breuken die de wet voor de erfopvolging bij versterf geeft.

Een voorbeeld

Een weduwnaar zonder kinderen vermaakt zijn spaargeld aan zijn naaste bloed. Zijn ouders zijn al overleden. Hij laat twee zussen na en twee kinderen van een broer die eerder is gestorven. Bij versterf zou de tweede groep erven: de twee zussen ieder een derde, en de kinderen van de broer samen het derde deel van hun vader, dus ieder een zesde. In die verhouding wordt ook het spaargeld verdeeld.

In de praktijk

Personen bij naam en geboortedatum noemen voorkomt uitlegvragen jaren later. Komt een ruime aanduiding als deze voor bij een afwikkeling, dan kan een notaris de kring en de breuken vaststellen aan de hand van de burgerlijke stand. Uitkering volgt in de regel pas daarna.