Artikel 5.4 BVIE: De gefaseerde start van de oppositie

Dit korte artikel houdt een oudere overgangsregeling in leven. Toen de mogelijkheid om oppositie te voeren tegen een merkaanvraag in de Benelux werd ingevoerd, gebeurde dat niet voor alle waren en diensten tegelijk, maar in stappen. De regeling die die gefaseerde openstelling ordende, blijft ook onder dit verdrag gelden.

Oppositie is de procedure waarin de houder van een ouder merk bij het Bureau bezwaar maakt tegen de inschrijving van een jonger, te veel gelijkend teken, zonder dat hij daarvoor naar de rechter hoeft. Artikel 2.14 BVIE regelt wie zo'n bezwaar kan indienen en artikel 2.16 BVIE hoe de behandeling verloopt.

Waarom stapsgewijs

Een oppositiestelsel invoeren is voor een merkenbureau een forse operatie. Er moeten beslissers worden opgeleid, termijnen worden ingericht en beslissingen worden gemotiveerd op een manier die de toets van beroep kan doorstaan. Als de deur voor alle klassen tegelijk opengaat, komt er in één klap een grote stroom zaken binnen. Door de procedure per groep waren en diensten open te stellen, kon de instroom worden opgevangen zonder dat de doorlooptijd uit de hand liep.

De keerzijde is dat er een periode was waarin de ene aanvrager wel en de andere niet met oppositie te maken kon krijgen, puur afhankelijk van de waren of diensten waarvoor hij zijn merk had aangevraagd. Voor die periode is duidelijkheid nodig, en die geeft dit artikel door de oude regeling niet in te trekken.

Wat u er vandaag aan hebt

Voor een nieuwe aanvraag speelt de fasering geen rol meer: de invoering is inmiddels voltooid en oppositie staat over de hele linie open. Het belang van dit artikel is historisch en juridisch-technisch. Wie moet uitzoeken of tegen een oude inschrijving destijds oppositie mogelijk was, bijvoorbeeld omdat een partij zich erop beroept dat zij toen niets kon doen, vindt hier de grondslag om die oude regels nog toe te passen.

Een voorbeeld

Een cateraar ontdekt dat een regionale concurrent al jaren een sterk gelijkende naam gebruikt die ook is ingeschreven. Hij verwijt zichzelf dat hij destijds geen bezwaar heeft gemaakt. Of hij dat toen überhaupt kon, hangt af van de fase waarin de procedure zich bevond en van de waren en diensten waarvoor het jongere teken werd aangevraagd. Kon hij toen geen oppositie voeren, dan betekent dat niet dat hij nu machteloos is: in die tijd stond de weg naar de rechter hoe dan ook open, en inmiddels kan hij daarnaast een vordering tot nietigverklaring of vervallenverklaring bij het Bureau instellen.

In de praktijk

• Reken niet op deze bepaling voor nieuwe zaken: voor aanvragen van vandaag geldt gewoon de reguliere oppositietermijn.
• Let op de bewijspositie: wilt u zich beroepen op wat destijds wel of niet mogelijk was, leg dan vast op welke datum en voor welke waren of diensten de betwiste aanvraag is gedaan.
• Kies bewust: oppositie is snel en relatief goedkoop, maar beperkt van omvang. Gaat het u ook om schadevergoeding of om een verbod op feitelijk gebruik, dan is de rechter de aangewezen route.