Artikel 2.10 BVIE: Merkbescherming via de internationale route

Wie in meerdere landen tegelijk merkbescherming wil, hoeft niet in elk land apart aan te vragen. Via het internationale systeem van Madrid dien je één aanvraag in en wijs je daarbij de landen of gebieden aan waar je bescherming wilt. Dit artikel regelt wat er gebeurt als het Benelux-gebied bij die aanwijzing zit.

De aantrekkingskracht van die route is administratief: één dossier, één taal, één betaling in plaats van een reeks losse procedures. De juridische beoordeling blijft echter per gebied. Elk aangewezen land toetst zelf of het merk daar door de beugel kan.

Wat het Bureau doet

Bij internationale aanvragen waarbij is verzocht de bescherming tot het Benelux-gebied uit te strekken, schrijft het Bureau die aanvragen in. Dat gebeurt niet blind: de eisen aan de omschrijving en indeling van de waren en diensten uit artikel 2.5bis BVIE blijven gelden, en het Bureau kan een internationale aanvraag op absolute gronden weigeren volgens artikel 2.13 BVIE. Ook oppositie door houders van oudere Benelux-rechten blijft mogelijk.

Taksen langs twee sporen

De nationale taksen die in het kader van de Overeenkomst en het Protocol van Madrid verschuldigd zijn, worden bij uitvoeringsreglement bepaald. Naast de internationale kosten betaal je dus een bedrag dat aan het Benelux-deel is verbonden. Reken bij een internationale strategie op die gestapelde structuur: hoe meer aangewezen gebieden, hoe hoger het totaal.

Ook hier kan het sneller

Net als bij een gewone Benelux-aanvraag kun je het Bureau vragen om onverwijld tot inschrijving over te gaan. Daarop is het tweede lid van artikel 2.8 BVIE van overeenkomstige toepassing, met dezelfde afweging als daar: je hebt eerder een inschrijving in handen, maar de weigerings- en oppositiemogelijkheden blijven boven de markt hangen en de inschrijving kan alsnog worden doorgehaald.

Een voorbeeld

Een fabrikant van fietsaccessoires uit Spanje verkoopt online in twaalf Europese landen. In plaats van twaalf losse aanvragen bouwt hij op zijn Spaanse merk één internationale aanvraag en wijst hij daarbij onder meer het Benelux-gebied aan. In twee landen komt een voorlopige weigering, in de Benelux niet. Zijn merk is hier dus beschermd, terwijl hij elders zijn omschrijving moet aanpassen. Eén aanvraag, twaalf zelfstandige uitkomsten. Voor een Belgische ondernemer die van een Benelux-merk uitgaat, ligt het anders: hij kan de Benelux in zijn internationale aanvraag niet aanwijzen, want daar heeft hij zijn bescherming al.

In de praktijk

• Kies bewust tussen routes. Voor wie alleen in de Benelux verkoopt, is een gewone aanvraag eenvoudiger en goedkoper.
• Let op de basisaanvraag. Het internationale systeem bouwt voort op een eerdere aanvraag of inschrijving; wankelt die, dan raakt dat je hele bouwwerk.
• Stem de warenlijst af op de strengste eisen. Een omschrijving die in het ene gebied wordt aanvaard, kan elders te vaag zijn.
• Houd per gebied de termijnen bij. Een voorlopige weigering vraagt om een lokale reactie, en die termijnen lopen onafhankelijk van elkaar.