Artikel 4.1 BVIE: Het geschrapte register van merkgemachtigden

Op dit nummer stond ooit de basis voor een register van gemachtigden bij het Benelux-Bureau: mensen die beroepsmatig merk- en modelzaken voor anderen behartigden en die zich konden laten inschrijven als zij aan bepaalde eisen van vakbekwaamheid voldeden. Die inschrijving was vrijwillig; het register liet alleen zien wie aan die eisen voldeed. De regeling is vervallen. Kom je het nummer tegen in een oud dossier of in een verouderde toelichting, dan zit er geen norm meer achter.

Wat een gemachtigde doet

Een gemachtigde treedt namens jou op bij het Bureau. Hij dient de aanvraag in, ontvangt de correspondentie, reageert als het Bureau bezwaren heeft en voert zo nodig een oppositie. De echte waarde zit meestal vóór de indiening: de keuze en formulering van de waren en diensten, het onderzoek naar oudere rechten, en de inschatting of een teken onderscheidend genoeg is — dat wil zeggen of het publiek er de herkomst van producten of diensten aan kan aflezen.

Hoe het register verdween

Het register is in de praktijk nooit ingericht. Bij de wijziging van het verdrag die op 1 oktober 2013 in werking trad, zijn de bepalingen erover geschrapt, samen met de twee nummers die erbij hoorden. Sindsdien bevat het verdrag geen regels meer over wie als gemachtigde mag optreden of welke kwalificaties daarvoor nodig zijn. Wat er tussen jou en je adviseur geldt, volgt uit de afspraken die je met hem maakt en uit het gewone recht dat op een opdracht van toepassing is.

Wat er nu geldt

Je mag een Benelux-aanvraag zelf indienen. Laat je je bijstaan, dan kies je vrij wie dat doet. Nieuw is dat niet: ook onder de oude regeling mocht iedereen als gemachtigde optreden, omdat inschrijving vrijwillig was en alleen iets zei over aangetoonde vakbekwaamheid. Nu het register is geschrapt, is er ook geen openbare lijst meer waaraan je kunt zien of iemand aan bepaalde eisen voldoet. Wat je adviseur precies doet, wat het kost en wie de termijnen bewaakt, moet je zelf afspreken, want het verdrag regelt dat niet voor je.

Een voorbeeld. Een startende cateraar laat zijn naam als merk aanvragen door een adviseur die hij online vindt. De aanvraag wordt ingediend voor het verzorgen van maaltijden op locatie, maar het bedrijf verkoopt inmiddels ook kant-en-klare schalen in winkels. Als een concurrent diezelfde naam later op verpakkingen zet, blijkt de inschrijving die waren niet te dekken. Een register had daar niets aan veranderd; een duidelijke afspraak vooraf over wat er moest worden aangevraagd wel.

In de praktijk

• Vraag naar ervaring, niet naar een titel. Er is geen verdragsregister dat je kunt raadplegen, dus vraag om voorbeelden van vergelijkbare zaken en om een inschatting van de risico's.
• Leg de termijnbewaking vast. Spreek schriftelijk af wie let op reactietermijnen bij het Bureau en op de vernieuwing van de inschrijving.
• Controleer de omschrijving van waren en diensten zelf. Daar ontstaat de meeste schade, en juist dat onderdeel kun je als ondernemer inhoudelijk beoordelen.
• Bewaar zelf een kopie. Loopt de correspondentie via je adviseur, zorg dan dat je ook zelf hebt wat er is ingediend en wat het Bureau heeft geantwoord.

De twee volgende nummers hoorden bij dezelfde regeling: artikel 4.2 BVIE ging over het beroep tegen een weigering om iemand in te schrijven, artikel 4.3 BVIE over het optreden tegen wie ten onrechte de indruk wekte dat hij in dat register stond. Ook die zijn vervallen.