Artikel 2.35septies BVIE: Een keurmerk overdragen aan een ander

Een gewoon merk kun je in beginsel aan iedereen overdragen. Voor een certificeringsmerk geldt dat niet: dit artikel beperkt de kring van mogelijke verkrijgers tot personen die zelf aan de eisen voor een keurmerkhouder voldoen. Concreet betekent dat: de nieuwe houder mag geen waren leveren of diensten verrichten van het soort waarop het merk ziet.

De reden ligt voor de hand. De waarde van een keurmerk zit in de onafhankelijkheid van degene die keurt. Zou het merk vrij verhandelbaar zijn, dan kon een fabrikant het keurmerk kopen waarmee zijn eigen producten worden goedgekeurd. Het publiek zou dat niet zien, want aan het logo verandert niets. De beperking bij overgang sluit die achterdeur.

Wat onder overgang valt

Het gaat niet alleen om een verkoop. Ook een overgang bij fusie, splitsing, inbreng in een andere rechtspersoon of vererving valt eronder. Steeds moet de nieuwe houder de neutraliteitstoets doorstaan. Dat vraagt om oplettendheid bij herstructureringen: een keurmerk dat als vanzelfsprekend meeverhuist naar een holding die ook commerciële activiteiten heeft, komt in de gevarenzone.

De eis geldt bovendien niet alleen op het moment van overgang. Wie later alsnog actief wordt in de gekeurde markt, voldoet niet langer aan de voorwaarden en kan zijn recht op die grond verliezen. De overdrachtsbeperking en de vervalregeling grijpen op elkaar in.

Wat je wel kunt regelen

De beperking betekent niet dat een keurmerk onbeweeglijk is. Een houder die wil stoppen, kan het merk overdragen aan een andere onafhankelijke instantie die het keuringssysteem voortzet. Ook een overgang naar een stichting die speciaal voor dat doel is opgericht, is mogelijk, mits die stichting zelf niets levert in de betreffende markt.

Wat niet werkt, is de constructie waarbij het merk bij een commerciële partij terechtkomt die het beheer vervolgens uitbesteedt. De wet kijkt naar wie houder is, niet naar wie het werk doet. Een beheerovereenkomst repareert een ontoelaatbare overgang dus niet.

Een onafhankelijke keuringsstichting voor bouwmaterialen wil haar activiteiten afstoten. Een grote leverancier van isolatiemateriaal biedt aan het keurmerk over te nemen en belooft de keuringen door een extern bureau te laten uitvoeren. Die overgang stuit af op dit artikel: de leverancier levert precies het soort waren waarop het merk ziet. Overdracht aan een branchevreemde keuringsinstantie kan wel.

In de praktijk

• Voor de overdragende partij: toets de verkrijger vóór de ondertekening op de neutraliteitseis, en leg die toets vast. Een overdracht die niet kan, laat je met een merk zitten dat aanvechtbaar is geworden.
• Voor de verkrijger: breng in kaart of ergens in je groep activiteiten zitten die met de gecertificeerde waren of diensten samenvallen. Bij twijfel: breng het merk onder in een aparte, activiteitloze entiteit.
• Bij een reorganisatie: zet het keurmerk expliciet op de lijst van te beoordelen activa. Het is de rechthebbende die de eis moet halen, niet de uitvoerder van de keuringen.
• Denk aan het reglement: een nieuwe houder erft ook het gebruiksreglement en het toezicht dat daarbij hoort. Zorg dat de deelnemersadministratie mee overgaat.