Artikel 1.14 BVIE: Een uitspraak die in alle drie de landen werkt

Het merkrecht en het modellenrecht van dit verdrag gelden voor het hele Benelux-gebied, maar de rechters die erover beslissen zijn nationale rechters. Dit artikel verbindt die twee: een beslissing die in België, Nederland of Luxemburg met toepassing van dit verdrag is gegeven, wordt in de beide andere landen erkend. En als de rechter de doorhaling van een inschrijving heeft uitgesproken, voert het Bureau die door op verzoek van de meest gerede partij.

Erkenning betekent dat het gezag van de beslissing ook in de andere twee landen geldt. Er hoeft daar geen nieuwe procedure over hetzelfde geschil te worden gevoerd om haar te laten gelden.

Hoe de doorhaling in het register komt

Het artikel maakt onderscheid tussen de beslissing van de rechter en de verwerking ervan in het register. De rechter spreekt de doorhaling uit; het Bureau verricht haar. Dat laatste gebeurt op verzoek. Het artikel spreekt van de meest gerede partij en wijst daarmee niet een bepaalde procespartij aan die het verzoek moet doen.

Er zijn dus twee instanties met elk een eigen rol: de nationale rechter, die over het geschil beslist, en het Bureau, dat het gemeenschappelijke register voor het hele Benelux-gebied bijhoudt. Het Bureau beoordeelt het geschil niet opnieuw, maar gaat na of aan de voorwaarden van dit artikel is voldaan.

Twee voorwaarden

De tekst noemt twee voorwaarden waaraan moet zijn voldaan voordat het Bureau de doorhaling verricht:

• Een deugdelijk afschrift. Het overgelegde afschrift van de beslissing moet voldoen aan de eisen die het land waar de beslissing is gegeven aan de echtheid van zo'n afschrift stelt.
• Onherroepelijk. De beslissing mag niet meer vatbaar zijn voor verzet, hoger beroep of cassatie. Zolang een rechtsmiddel openstaat, wordt de doorhaling niet verricht.

Welke eisen aan de echtheid van een afschrift worden gesteld, verschilt per land, omdat het artikel verwijst naar de wetgeving van het land waar de beslissing is gegeven. Wie een Belgisch vonnis aanbiedt, volgt dus de Belgische regels; bij een Nederlandse uitspraak gelden de Nederlandse.

Een voorbeeld

Een meubelmaker uit Luxemburg wint bij de Belgische rechter een procedure waarin het merk van een concurrent nietig wordt verklaard en de doorhaling wordt uitgesproken. De concurrent laat de termijn voor hoger beroep nog lopen. Pas als die termijn ongebruikt is verstreken, kan met een naar Belgisch recht deugdelijk afschrift om doorhaling worden verzocht. Zodra het Bureau de doorhaling heeft verricht, werkt zij voor het hele Benelux-gebied, dus ook voor de Nederlandse markt waar de meubelmaker zelf wil uitbreiden.

In de praktijk

• Termijnen. Het verzoek om doorhaling kan pas worden gedaan als de termijnen voor rechtsmiddelen zijn verstreken; het afschrift moet voldoen aan de eisen van het land van de uitspraak.
• Werking in het hele gebied. De beslissing wordt in alle drie de landen erkend, ongeacht in welk land de procedure is gevoerd.
• Eén register. Omdat het Bureau één register voor de drie landen bijhoudt, geldt een verrichte doorhaling voor het hele Benelux-gebied.