Artikel 2.18 BVIE: Oppositie tegen een internationale merkaanvraag

Een merk kan de Benelux ook binnenkomen zonder dat er een aanvraag bij het Benelux-Bureau is gedaan: via de internationale registratieroute vraagt de houder in één keer bescherming aan in een reeks landen en gebieden, waaronder het Benelux-gebied. Dit artikel zorgt ervoor dat houders van oudere rechten zich daar net zo goed tegen kunnen verweren als tegen een gewone Benelux-aanvraag.

Zonder deze bepaling zou de internationale route een achterdeur zijn: wie via die weg binnenkwam, zou buiten schot blijven van de oppositieprocedure. Het verdrag trekt de twee routes daarom gelijk.

Twee maanden vanaf een andere publicatie

De termijn is ook hier twee maanden, maar hij begint te lopen bij de publicatie door het Internationaal Bureau, niet bij een publicatie van het Benelux-Bureau. Wie zijn merken laat bewaken, moet er dus op letten dat die bewaking ook internationale registraties met aanduiding van de Benelux oppikt. Een bewaking die alleen naar nationale aanvragen kijkt, laat een groot deel van de instroom onopgemerkt voorbijgaan.

Dezelfde spelregels

De artikelen 2.14 tot en met 2.16bis BVIE zijn van overeenkomstige toepassing. Dat betekent concreet:

• Dezelfde gronden: alleen de relatieve gronden, dus een conflict met een ouder recht van een ander.
• Dezelfde partijen: houders van oudere merken en hun gemachtigde licentiehouders, en in de bijzondere gevallen ook de werkelijke merkhouder tegenover zijn vertegenwoordiger.
• Dezelfde verweren: de houder van de internationale registratie kan gebruiksbewijs van het oudere merk verlangen, precies zoals artikel 2.16bis BVIE toestaat.

- Hetzelfde verloop: opschorting, hoor en wederhoor, de beslissing en de kostenveroordeling volgen de lijn van artikel 2.16 BVIE.

De rol van het Internationaal Bureau

Zodra oppositie is ingediend, laat het Bureau dat onverwijld schriftelijk aan het Internationaal Bureau weten, met vermelding van de toepasselijke bepalingen. Die kennisgeving is meer dan een formaliteit: langs die weg krijgt de houder van de internationale registratie te horen dat de bescherming in de Benelux ter discussie staat. Vaak zit hij in een ander land en heeft hij geen zicht op wat er in het Benelux-register gebeurt. Een voorbeeld. Een ontwerpbureau uit Zuid-Europa laat zijn merk internationaal registreren en wijst daarbij onder meer de Benelux aan. Een fotostudio die hier al jaren onder een sterk gelijkend merk werkt, ziet de publicatie via haar bewakingsdienst en stelt binnen twee maanden oppositie in. De houder krijgt het bericht via het Internationaal Bureau, schakelt een gemachtigde in en beperkt zijn waren en diensten zodanig dat het conflict verdwijnt; de oppositie wordt daarna ingetrokken.

In de praktijk

• Voor de houder van oudere rechten: controleer of je bewakingsabonnement de internationale instroom naar de Benelux meeneemt, en reken de termijn vanaf de internationale publicatie.
• Voor de internationale merkhouder: zorg dat post uit de Benelux je bereikt en reageer op tijd. Niet reageren heeft ook hier gevolgen voor je bescherming in dit gebied.
• Voor beiden: de bescherming die na een geslaagde oppositie wegvalt, betreft alleen het Benelux-gebied. De internationale registratie blijft in de andere aangewezen landen gewoon bestaan; het is dus zelden alles of niets.