In dit verdrag wordt verstaan onder: – Verdrag van Parijs: het Verdrag van Parijs tot bescherming van de industriële eigendom van 20 maart 1883; – Overeenkomst van Madrid: de Overeenkomst van Madrid betreffende de internationale inschrijving van merken van 14 april 1891; – Protocol van Madrid: het Protocol bij de Overeenkomst van Madrid betreffende de internationale inschrijving van merken van 27 juni 1989; – Overeenkomst van Nice: de Overeenkomst van Nice van 15 juni 1957 betreffende de internationale classificatie van de waren en diensten ten behoeve van de inschrijving van merken; – Overeenkomst van 's-Gravenhage: de Overeenkomst van 's-Gravenhage betreffende het internationale depot van tekeningen of modellen van nijverheid van 6 november 1925; – Uniemerkenverordening: de Verordening (EU) 2017/1001 van het Europees Parlement en de Raad van 14 juni 2017 inzake het Uniemerk (codificatie); – Uniemerk: een merk van de Europese Unie zoals bedoeld in de Uniemerkenverordening; – Uniewetgeving: wetgeving van de Europese Unie; – Gemeenschapsmodellenverordening: de Verordening (EG) nr. 6/2002 van de Raad van 12 december 2001 betreffende Gemeenschapsmodellen; – TRIPS verdrag: de Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de Intellectuele Eigendom van 15 april 1994; bijlage 1C bij de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie; – Internationaal Bureau: het Internationaal Bureau voor de intellectuele eigendom, zoals opgericht bij het Verdrag van 14 juli 1967 tot oprichting van de Wereldorganisatie voor de intellectuele eigendom.
Artikel 1.1 BVIE: De verdragen waar dit verdrag op leunt
De verdragen waar dit verdrag op leunt
Wettekst
Toelichting
Dit is de begrippenlijst van het verdrag. Het artikel somt op welke internationale afspraken en Europese regels worden bedoeld als verderop een korte naam valt, zoals het Verdrag van Parijs, het Protocol van Madrid of de Uniemerkenverordening. Zelf geeft het niemand een recht; het zorgt ervoor dat de rest van de tekst kort en eenduidig kan blijven.
Het Benelux-merken- en modellenrecht staat niet op zichzelf. Wie in de Benelux een merk of een model beschermt, beweegt zich tegelijk in een netwerk van oudere wereldwijde verdragen en van Europese regelgeving. Door die instrumenten aan het begin te benoemen, maakt het verdrag zichtbaar dat het een schakel is in een groter systeem en geen gesloten regeling.
Waarom een verdrag met definities begint
Een definitiebepaling voorkomt discussie. Zonder zo'n lijst zou elke bepaling die naar een ander instrument verwijst de volledige titel en datum moeten herhalen, en zou bij elke wijziging onduidelijk zijn welke versie bedoeld is. Voor u als lezer betekent het vooral dit: kom je verderop een van deze korte namen tegen, dan hoef je niet te raden wat ermee bedoeld wordt.
De klassieke verdragen over industriële eigendom
De oudste laag bestaat uit afspraken die de bescherming van industriële eigendom over de grens mogelijk maken. Het Verdrag van Parijs regelt onder meer dat een aanvraag in het ene land voorrang geeft in het andere. De Overeenkomst en het Protocol van Madrid maken het mogelijk om via één internationale inschrijving merkbescherming in meerdere landen te vragen. De Overeenkomst van Nice bevat de indeling van waren en diensten in klassen die je bij elke merkaanvraag invult. De Overeenkomst van 's-Gravenhage doet iets vergelijkbaars voor tekeningen of modellen.
De Europese en mondiale laag
Daarnaast noemt het artikel de Uniemerkenverordening en de Gemeenschapsmodellenverordening: Europese regelingen waarmee je in één keer bescherming voor de hele Europese Unie krijgt. Die routes bestaan naast de Benelux-route, niet in plaats daarvan. Verder wordt het TRIPS verdrag genoemd, dat wereldwijde minimumnormen voor intellectuele eigendom bevat, en het Internationaal Bureau, de instantie die de internationale inschrijvingen administreert.
Een keuze die u meteen aangaat
Een ontwerpstudio met klanten in Nederland, België en Duitsland wil haar naam beschermen. Ze kan kiezen voor een Benelux-merk, voor een Uniemerk, of voor een internationale inschrijving via het Protocol van Madrid met de landen die ze zelf aanwijst. Alle drie de routes duiken in dit verdrag op, en deze begrippenlijst vertelt welke korte naam bij welke route hoort.
In de praktijk
- Lees de definities één keer door als je het verdrag serieus gebruikt. Ze verklaren waarom sommige artikelen ineens over een Uniemerk of over het Internationaal Bureau gaan.
- Verwar de routes niet. Een Benelux-registratie werkt alleen in de drie Benelux-landen; een Uniemerk werkt in de hele Europese Unie. Wat je nodig hebt, hangt af van waar je zaken doet.
- Let op de klasse-indeling. De classificatie uit de Overeenkomst van Nice bepaalt voor welke waren en diensten je bescherming vraagt, en daarmee hoe ver je merkrecht later reikt.
Verwijzingen naar deze instrumenten kom je door het hele verdrag tegen, bijvoorbeeld waar het gaat over wat een merk kan zijn in artikel 2.1 BVIE of over de rechten die je aan een merk ontleent in artikel 2.20 BVIE. Dit artikel geeft daar telkens de sleutel bij.