Artikel 6.3 BVIE: Opzegging van een verdrag zonder einddatum

Dit artikel regelt hoe lang het verdrag meegaat en hoe een land eruit kan stappen. Het verdrag is gesloten voor onbepaalde tijd, elk van de drie landen mag het opzeggen, en die opzegging werkt pas na een lange periode: uiterlijk op de eerste dag van het vijfde jaar volgend op het jaar waarin de andere twee landen de kennisgeving hebben ontvangen.

Achter die constructie zit een afweging. Aan de ene kant blijft een staat soeverein en kan hij zich niet voor eeuwig binden. Aan de andere kant hebben ondernemers, investeerders en financiers behoefte aan een stelsel dat niet plotseling van tafel kan. Een merk waarin jarenlang is geïnvesteerd, moet niet binnen een half jaar zijn grondslag kunnen verliezen.

Onbepaalde tijd, geen eeuwigheid

"Voor onbepaalde tijd" betekent dat er geen einddatum in de tekst staat en dat het verdrag niet automatisch afloopt of hoeft te worden verlengd. Het blijft gelden zolang geen van de partijen ingrijpt. Dat is de gebruikelijke vorm voor verdragen die een blijvende instelling en een dagelijks toegepast rechtsstelsel in het leven roepen.

De lange opzegtermijn

De termijn is opvallend ruim. Wie opzegt, moet de andere twee landen daarvan op de hoogte stellen, en pas jaren later wordt het effect bereikt. Opzeggen kan een land op eigen kracht: de andere twee hoeven er niet mee in te stemmen. Wel is een gezamenlijk besluit van de drie landen nodig als de opzegging op een andere datum moet ingaan dan die uiterste dag, wat ruimte laat om een ontvlechting in overleg te regelen.

Die tijd is ook nodig. Een uittredend land zou moeten regelen wat er gebeurt met inschrijvingen die op het hele Beneluxgebied gelden, met lopende procedures bij het Bureau en met de rechtsmacht over geschillen. Zonder een overgangsregeling zouden duizenden rechten in de lucht komen te hangen.

Wat dit voor u betekent

Voor de dagelijkse praktijk is de boodschap geruststellend. Wie vandaag een merk of model laat vastleggen, hoeft niet te rekenen op een plotselinge ontmanteling van het stelsel. Een houder die zijn portefeuille voor tien jaar plant, kan uitgaan van hetzelfde territorium en dezelfde procedures.

Een voorbeeld

Een start-up wil investeerders binnenhalen en moet uitleggen hoe stevig haar merkenportefeuille is. Zij kan wijzen op het Beneluxmerk als één recht voor drie landen, gedragen door een verdrag zonder einddatum en met een opzegregeling die jaren aanloop kent. Dat is voor de waardering van de portefeuille een relevant gegeven.

In de praktijk

• Bij langlopende licenties: u hoeft geen clausule op te nemen voor het geval het verdrag verdwijnt; beschrijf liever het gebied waarvoor de licentie geldt, zodat de afspraak ook zonder verdragstermen leesbaar blijft.
• Bij due diligence: de continuïteit van het stelsel is geen risicopost. Kijk liever naar gebruiksplicht, vernieuwingstermijnen en oudere rechten van derden.
• Bij advies over territorium: het Beneluxmerk is ondeelbaar. U kunt de bescherming niet tot één van de drie landen beperken.