Artikel 2.13 BVIE: Weigering van een internationaal merk

Een internationale merkaanvraag die het Benelux-gebied aanwijst, krijgt hier geen vrijbrief. Het Bureau toetst zo'n aanvraag op dezelfde absolute gronden als een gewone Benelux-aanvraag, en kan de bescherming voor dit gebied weigeren. Dit artikel regelt hoe die weigering wordt meegedeeld, omdat de aanvrager via een internationale route binnenkomt en niet rechtstreeks bij het Bureau.

Dat de toets identiek is, is een logisch gevolg van het systeem. Het internationale register vereenvoudigt de administratie, maar elk aangewezen gebied houdt de bevoegdheid om te bepalen welke tekens daar als merk kunnen gelden. Zou dat anders zijn, dan zou je via de internationale route bescherming kunnen krijgen voor een teken dat langs de gewone weg nooit door de toets zou komen.

Dezelfde inhoudelijke maatstaf

Het eerste lid verklaart de kern van artikel 2.11 BVIE van overeenkomstige toepassing: de gronden waarop wordt geweigerd en de regel dat de weigering het teken in zijn geheel moet betreffen. Een teken dat het onderscheidend vermogen mist, dus dat het publiek niet als herkomstaanduiding herkent, of dat alleen maar beschrijft wat het product is, wordt dus ook langs deze route geweigerd.

De weigering loopt via het Internationaal Bureau

De kennisgeving verloopt anders dan bij een nationale aanvraag. Het Bureau bericht zo spoedig mogelijk schriftelijk aan het Internationaal Bureau dat het voornemens is de inschrijving te weigeren, met opgave van redenen, in de vorm van een voorlopige gehele of gedeeltelijke weigering van bescherming. Via die weg bereikt het bericht de aanvrager, die de gelegenheid krijgt te antwoorden op de manier die het uitvoeringsreglement voorschrijft.

Het woord "voorlopig" is letterlijk te nemen. Een voorlopige weigering is geen eindoordeel maar een aankondiging met een uitnodiging tot reactie. Neem je de bezwaren weg, dan blijft de bescherming voor dit gebied gewoon bestaan.

Van voorlopig naar definitief

Blijven de bezwaren staan, dan volgt de weigering, met vermelding van het openstaande rechtsmiddel, en wordt zij pas definitief als daartegen niets meer kan worden ondernomen. Ook hier geldt: gedeeltelijk weigeren kan, zodat je merk voor een deel van de waren en diensten in dit gebied beschermd blijft terwijl het voor een ander deel afvalt.

Een voorbeeld

Een producent van huidverzorging buiten Europa wijst bij zijn internationale aanvraag onder meer het Benelux-gebied aan. Het Bureau stuurt een voorlopige weigering voor het deel van de aanvraag dat ziet op zeep, omdat het teken dat gedeelte beschrijft. De producent perkt zijn opgave voor dit gebied in en houdt de bescherming voor de overige waren. In een ander aangewezen gebied speelt hetzelfde bezwaar niet: die uitkomsten staan los van elkaar.

In de praktijk

• Zorg dat de post aankomt. Berichten lopen via het internationale kanaal en soms via een gemachtigde; wie zijn adressering niet op orde heeft, mist de reactietermijn.
• Reageer gericht per gebied. Een verweer dat elders werkt, hoeft hier niet te overtuigen; de maatstaf is die van dit verdrag.
• Overweeg inperken. Een gedeeltelijke weigering pareer je vaak het snelst door de bezwaarlijke waren of diensten te laten vallen.
• Stem de warenlijst vooraf af. Wie zijn opgave meteen duidelijk en nauwkeurig formuleert, voorkomt een reeks voorlopige weigeringen in verschillende gebieden.