Artikel 2.4 BVIE: Een vervallen bepaling over restricties op depots

Hier stond vroeger een bepaling met restricties: een opsomming van gevallen waarin een depot geen recht op een merk opleverde, ook al werd het formeel keurig ingediend. Die tekst is per 1 maart 2019 vervallen. Het artikelnummer is blijven staan zodat de nummering van de rest van het verdrag ongewijzigd kon blijven en oudere verwijzingen niet plotseling naar een andere bepaling gaan wijzen.

Het verdwijnen van deze bepaling betekent niet dat alles nu mag. De situaties die zij ving, zijn ondergebracht bij de gronden voor weigering en nietigheid die het huidige verdrag kent.

Waar de oude gevallen zijn beland

Het meest bekende geval, het depot dat te kwader trouw wordt ingediend, staat nu bij de absolute gronden in artikel 2.2bis BVIE. Daar is bepaald dat een merk nietig kan worden verklaard als de aanvraag te kwader trouw is gedaan. Kwade trouw laat zich niet in een vaste formule vangen. Het klassieke geval is de aanvraag terwijl je weet dat een ander hetzelfde of een gelijkend teken al te goeder trouw gebruikt; daarnaast valt eronder de aanvraag die niet is gedaan om zelf een merk te voeren, maar om een ander de pas af te snijden of om geld los te krijgen.

Botsingen met oudere rechten van derden zijn ondergebracht bij de relatieve gronden in artikel 2.2ter BVIE. Daar staat ook de regeling voor de gemachtigde of vertegenwoordiger die het merk van zijn opdrachtgever op eigen naam aanvraagt zonder toestemming.

Waarom deze herschikking

Met de wijziging is het Benelux-stelsel dichter bij het Europese stelsel gebracht. In dat stelsel wordt scherp onderscheid gemaakt tussen bezwaren die aan het teken zelf kleven en bezwaren die voortkomen uit het recht van een ander. Een aparte lijst met restricties paste daar niet meer in: de gevallen die erop stonden, horen thuis in een van beide categorieen.

Voor de gebruiker is dat winst. Je hoeft niet langer op drie plekken te kijken om te weten of een teken haalbaar is; twee artikelen dekken het beeld.

Een voorbeeld

Een importeur ontdekt dat zijn voormalige distributeur de merknaam waaronder hij al jaren levert stilletjes op eigen naam heeft laten inschrijven. Vroeger zou hij naar de restrictiebepaling hebben gegrepen. Nu bouwt hij zijn zaak op de kwade trouw bij de aanvraag en op de regeling over de vertegenwoordiger die zonder toestemming registreert. De uitkomst kan dezelfde zijn, maar de grondslag die je in je stukken noemt, is een andere.

In de praktijk

• Gebruik geen vervallen grondslag. Een vordering die op dit artikel is gebouwd, mist een basis; kies de bepaling die het onderwerp nu draagt.
• Let op de datum van de feiten. Voor depots en gedragingen van voor de wijziging kan het recht van toen nog van belang zijn; controleer het overgangsrecht.
• Herschrijf oude modellen en contracten. Standaardteksten en licenties die naar dit nummer verwijzen, leveren later discussie op.

Voor de huidige regeling kijk je naar artikel 2.2bis BVIE voor bezwaren tegen het teken zelf en naar artikel 2.2ter BVIE voor botsingen met oudere rechten.