Artikel 99 ROW 1995: Een eigen octrooiloket in het Caribische deel

Deze octrooiwet is een rijkswet en geldt daardoor in meer dan één land van het Koninkrijk. Op grond van dit artikel kunnen Curaçao en Sint Maarten een eigen loket voor octrooizaken krijgen, dat de wet een bureau voor de industriële eigendom noemt. Zo'n bureau is geen onderdeel van het centrale octrooibureau, maar een instelling van het betrokken land, of van de betrokken landen samen.

Het artikel bevat een mogelijkheid en geen verplichting. Of er zo'n bureau komt en hoe het wordt ingericht, is aan het land zelf. De rijkswet schept alleen het kader waarbinnen dat kan en zorgt dat een lokaal loket in de procedure van deze wet betekenis kan hebben.

Wat een lokaal loket toevoegt

Een aanvrage moet op een bepaalde dag worden ingediend en die datum moet vaststaan. Een instelling ter plaatse maakt het mogelijk de stukken in het eigen land af te geven, de datum daar te laten vastleggen en een bewijs van ontvangst te krijgen. Daarnaast speelt het bureau een rol in andere bepalingen van de wet: zo noemt artikel 23 ROW 1995 termijnen tegenover het bureau bedoeld in artikel 99 uitdrukkelijk naast termijnen tegenover het centrale bureau.

Een of twee landen

De wettekst spreekt van een instelling van het betrokken land of de betrokken landen. Curaçao en Sint Maarten kunnen dus elk een eigen bureau instellen, maar het artikel laat ook ruimte voor één bureau dat een instelling van beide landen is. Wat dit bureau in de octrooiprocedure precies mag doen, staat niet hier maar in artikel 100 ROW 1995: het neemt aanvragen in ontvangst, legt de indieningsdatum vast en stuurt de stukken door. De inhoudelijke beoordeling en de verlening blijven bij het centrale bureau.

Een voorbeeld

Een werktuigbouwkundige in een van beide landen ontwikkelt een verbeterde constructie voor het bevestigen van zonnepanelen op golfplaten daken. Hij wil de datum van indiening veiligstellen voordat hij zijn ontwerp aan mogelijke afnemers laat zien. Bestaat er ter plaatse een bureau, dan kan hij zijn stukken daar afgeven en zijn datum daar laten vastleggen; is dat er niet, dan moet hij de weg naar het centrale bureau bewandelen.

In de praktijk

• Ga na of het loket er daadwerkelijk is. De wet maakt de instelling mogelijk, maar zegt niet dat die er is; dat volgt uit de regelgeving van het betrokken land.
• Vraag altijd een ontvangstbewijs. Bij een aanvraag die wordt doorgezonden, is het bewijs van afgifte je houvast over de datum.
• Reken op één beslisser. Ook als je lokaal indient, wordt over verlening en weigering elders beslist; stem je correspondentie daarop af.
• Denk vooruit over vertegenwoordiging. Voor het optreden bij het bureau gelden de regels over vertegenwoordiging uit artikel 23b ROW 1995.