Artikel 101 ROW 1995: Het vervallen van de oude octrooiwet

Toen de Rijksoctrooiwet 1995 in werking trad, is de oudere Rijksoctrooiwet niet in één keer geschrapt. Die oude wet bleef gelden voor de dossiers die er nog onder liepen, en zou pas verdwijnen op een tijdstip dat de regering bij koninklijk besluit vaststelde. Dat besluit is er inmiddels: de oude wet is met ingang van 1 september 2004 vervallen. Dit artikel regelt niets anders dan dat: het geeft de bevoegdheid om de oude wet op een gekozen moment definitief uit te zetten.

De reden is praktisch. Een octrooiaanvrage kan jaren duren en een verleend octrooi loopt daarna nog tientallen jaren door. Wie halverwege de rit de spelregels intrekt, laat aanvragers en octrooihouders met een leeg dossier achter. Daarom mocht de oude wet blijven bestaan zolang er nog aanvragen onder liepen die volgens die oude regels moesten worden afgehandeld.

Twee octrooiwetten naast elkaar

In de overgangsjaren golden er dus twee stelsels tegelijk. Welke van de twee op jouw dossier van toepassing is, hangt af van de datum waarop de aanvrage is ingediend. Artikel 102 ROW 1995 zet die scheidslijn: oudere aanvragen bleven onder de oude wet vallen, alles wat na de inwerkingtreding werd ingediend valt uitsluitend onder deze rijkswet.

Het verschil tussen de twee stelsels is groot. De oude wet kende een uitgebreide inhoudelijke toets vooraf door een verleningsinstantie, die pas octrooi verleende als zij de uitvinding nieuw en inventief achtte. Deze rijkswet werkt met een registratiestelsel: er wordt onderzoek gedaan naar de stand van de techniek, maar de inhoudelijke beoordeling verschuift naar de rechter als er een conflict ontstaat.

Het koninklijk besluit als schakelaar

De wetgever wist niet op voorhand wanneer het laatste dossier onder de oude wet zou zijn afgerond. In plaats van een vaste datum in de wet te zetten, is gekozen voor een koninklijk besluit: een besluit van de regering waarmee de datum achteraf wordt geprikt. Zo kon het moment worden gekozen waarop het intrekken van de oude wet niemand meer kon schaden.

Aan het vervallen van de oude wet zat één zichtbaar gevolg vast dat elders in de wet is geregeld: vanaf datzelfde tijdstip is het openbare deel van de registers die onder de oude wet werden bijgehouden opgegaan in het register van artikel 19 ROW 1995. Dat staat in artikel 102f ROW 1995. Die samenvoeging heeft dus al plaatsgevonden; historische gegevens zijn niet verdwenen, ze zijn verhuisd.

Wat dit betekent voor een oud dossier

Een uitvinder heeft in de jaren negentig een octrooi gekregen op een klemverbinding voor steigermateriaal. Zijn octrooi is verleend op basis van de oude wet. Het vervallen van die oude wet betekent niet dat zijn recht verdampt: de overgangsbepalingen zorgen ervoor dat zijn octrooi verder leeft onder de regels van deze rijkswet, met dezelfde rechtsgevolgen als een octrooi dat hier is verleend.

In de praktijk

• Kijk eerst naar de indieningsdatum. Die datum bepaalt onder welk stelsel een oud dossier is behandeld, en dus hoe je de verleningsgeschiedenis moet lezen.
• Verwacht geen zelfstandige rechten uit dit artikel. Het bevat geen norm waar je je in een procedure op kunt beroepen; het regelt alleen het moment van intrekking.
• Let op de terminologie in oude stukken. Documenten uit die tijd noemen instanties, afdelingen en procedures die in deze rijkswet niet meer bestaan. Dat maakt ze niet ongeldig, maar je moet ze vertalen naar het huidige stelsel.
• Twijfel je over de status van een oud recht? Raadpleeg het register; daar staat wat er nog loopt en wat is vervallen.