Bij de aanvrage om een certificaat en om verlenging van de duur van een certificaat dient een bewijsstuk te worden overgelegd waaruit blijkt dat aan het bureau een bedrag is betaald overeenkomstig een bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vastgesteld tarief.
Artikel 92 ROW 1995: Betalingsbewijs bij de certificaataanvraag
Betalingsbewijs bij de certificaataanvraag
Wettekst
Toelichting
Wie een aanvullend beschermingscertificaat aanvraagt, of de duur van een bestaand certificaat wil laten verlengen, moet bij die aanvraag een bewijsstuk voegen waaruit blijkt dat het verschuldigde bedrag aan het bureau is betaald. Hoe hoog dat bedrag is, staat niet in de wet zelf: dat volgt uit een tarief dat bij of krachtens algemene maatregel van bestuur wordt vastgesteld.
De volgorde is opvallend. Niet: dien in en ontvang een rekening, maar: betaal en toon dat aan. Daar zit een gedachte achter. Het bureau moet snel kunnen vaststellen of een aanvraag compleet is, en een openstaande betaling zou de behandeling ophouden. Bovendien voorkomt de voorafgaande betaling dat er dossiers worden geopend die de aanvrager toch niet doorzet.
Waarom het tarief niet in de wet staat
Bedragen slijten. Als elk tarief in de rijkswet zelf zou staan, zou voor iedere aanpassing een wetswijziging nodig zijn, met alle tijd die daarmee gemoeid is. Door de vaststelling te delegeren aan een algemene maatregel van bestuur kan het tarief worden bijgesteld zonder de wet open te breken. De keerzijde voor de aanvrager: het bedrag dat vandaag geldt, kun je niet uit de wettekst aflezen. Controleer het actuele tarief kort voor je indient.
Wat er gebeurt als het bewijs ontbreekt
Een aanvraag zonder betalingsbewijs voldoet niet aan wat dit artikel eist. Dat is precies een van de gevallen waarvoor artikel 94 ROW 1995 is geschreven: het bureau laat binnen een korte termijn schriftelijk weten aan welke voorschriften niet is voldaan. Je krijgt dus in beginsel bericht, maar dat bericht kost tijd, en die tijd loopt door in een procedure waarin de marges nauw zijn.
Een voorbeeld
Een onderzoeksbedrijf laat de aanvraag door een medewerker indienen op de laatste dag die het nog haalbaar acht. De betaalopdracht is die ochtend de deur uit, maar het bankafschrift is er nog niet, dus gaat de aanvraag zonder bewijsstuk weg. Het bureau constateert het gebrek en schrijft dat aan. Het dossier ligt intussen stil en de aanvrager moet alsnog aantonen wat en wanneer er betaald is. Was het bewijs meteen meegestuurd, dan was die hele lus overbodig geweest.
In de praktijk
- Betaal ruim voor het indienen, zodat je een afschrift of bevestiging in handen hebt op het moment dat de aanvraag de deur uitgaat.
- Vermeld een herkenbare betalingsreferentie. Een bedrag dat niet aan jouw aanvraag gekoppeld kan worden, telt in de praktijk als niet aangetoond.
- Bewaar het bewijsstuk in het dossier. Bij een discussie over de vraag of de aanvraag compleet was, is dat papier je enige houvast.
- Reken op twee betalingen als je ook verlenging van de duur wilt: het artikel noemt de aanvraag van het certificaat en de aanvraag om verlenging afzonderlijk.
Deze taks staat los van wat je later kwijt bent om het certificaat in stand te houden. Die jaarlijkse betaling is in artikel 95 ROW 1995 geregeld en volgt een eigen ritme.