Artikel 102f ROW 1995: Oude registers gaan op in het octrooiregister

Onder de oude octrooiwet werden eigen registers bijgehouden. Dit artikel zorgt ervoor dat die gegevens niet verdwijnen zodra die wet vervalt: vanaf het tijdstip dat in artikel 101 ROW 1995 wordt bedoeld, maakt het openbare deel van die oude registers deel uit van het register van artikel 19 ROW 1995. Eén vindplaats dus, in plaats van twee die je allebei moet kennen.

Dat lijkt een boekhoudkundige ingreep, maar het raakt iedereen die octrooiwerk doet. Een register is pas nuttig als je erop kunt vertrouwen dat het compleet is. Een zoekopdracht die de helft van de geschiedenis mist, geeft een vals gevoel van vrijheid.

Alleen het openbare deel

Het artikel verhuist uitdrukkelijk alleen het openbare deel. Registers bevatten ook gegevens die niet voor iedereen bestemd zijn, bijvoorbeeld rond dossiers die om redenen van landsverdediging geheim moeten blijven. Die vertrouwelijkheid gaat niet verloren doordat de administratie wordt samengevoegd; wat niet openbaar was, wordt dat door deze bepaling niet alsnog.

Openbaarheid van het register heeft in het octrooirecht een dubbele functie. Zij maakt duidelijk wie welk recht heeft, zodat je weet met wie je moet onderhandelen. En zij maakt duidelijk wat er níet meer beschermd is, zodat je weet welke techniek je vrij kunt gebruiken.

Waarom het samenvoegen ertoe doet

Een octrooi loopt lang door en een vervallen octrooi blijft nog decennia relevant, want de daarin beschreven techniek behoort tot de stand van de techniek: alles wat vóór de indieningsdatum van een aanvrage openbaar was en waarmee je nieuwheid wordt getoetst. Een oud dossier dat nergens meer te vinden is, kan daardoor onbedoeld een geldigheidsdiscussie vertroebelen.

Door alles in één register onder te brengen, hoeft wie onderzoek doet ook niet te weten onder welk stelsel een recht ooit is ontstaan. De historische indeling van de administratie wordt zo een probleem van de beheerder, niet van de gebruiker.

Een voorbeeld

Een ontwerpbureau werkt aan een nieuw klemsysteem voor buizen en wil weten of het veld vrij is. Een concurrent stelt later dat het idee al in de jaren tachtig is beschreven in een dossier onder de oude wet. Doordat dat oude materiaal deel uitmaakt van het huidige register, kon het bureau die publicatie bij zijn eigen onderzoek vinden en zijn ontwerp daar tijdig omheen sturen.

In de praktijk

• Doe je vrijheidsonderzoek in het register en ga ervan uit dat ook oud materiaal daarin thuishoort; sluit historische dossiers niet op voorhand uit.
• Verwacht verschil in detailniveau. Oude inschrijvingen zijn met andere gegevens en andere terminologie opgebouwd dan recente; dat maakt ze niet minder relevant, wel lastiger doorzoekbaar.
• Voor rechthebbenden: controleer of de gegevens over jouw oudere rechten kloppen. Een register werkt alleen als tegenwerpbaar bewijs zolang wat erin staat juist is.
• Voor wie een oud recht wil overnemen: de registergegevens zijn je vertrekpunt bij het natrekken van de keten van rechthebbenden.