Artikel 93 ROW 1995: Taalkeuze en informatie van derden

Dit artikel voorkomt dat het hoofdstuk over certificaten regels moet herhalen die elders in de wet al staan. Twee onderdelen van de gewone octrooiprocedure worden van overeenkomstige toepassing verklaard op de aanvraag van een certificaat en op de aanvraag om verlenging van de duur daarvan: de taalregel uit artikel 24 ROW 1995 en de bepaling uit artikel 38 ROW 1995 over gegevens die derden bij het bureau kunnen aanleveren.

Van overeenkomstige toepassing betekent dat de regel wordt overgeplant naar een andere situatie en daar zo goed als mogelijk wordt toegepast. Je moet dus lezen alsof er certificaat staat waar octrooiaanvrage staat. Waar de overplanting niet past, blijft de regel zonder werking; hij wordt niet met geweld toegepast.

De taal van je stukken

Het derde lid van artikel 24 ROW 1995 bepaalt in welke taal de stukken bij het bureau worden ingediend: de aanvrage en de overige bescheiden zijn in het Nederlands of in het Engels gesteld, en de conclusies steeds in het Nederlands. Er valt dus niets vrij te kiezen; buiten die twee talen kun je niet aanleveren. Documenten uit een buitenlandse procedure, zoals stukken over de toestemming om het middel op de markt te brengen, moeten daarom soms worden vertaald voordat ze bruikbaar zijn.

Wat derden mogen aandragen

Het eerste lid van artikel 38 ROW 1995 laat iedereen schriftelijk gegevens over een aanvraag of het verleende recht aan het bureau melden, waarna het bureau die gegevens doorgeeft aan de aanvrager of houder voor zover ze niet van hem afkomstig zijn. Toegepast op certificaten kan een buitenstaander het bureau dus wijzen op iets wat aan de aanvraag in de weg staat. Belangrijk is wat het niet is: dit is geen bezwaar- of oppositieprocedure. De inzender wordt geen partij, krijgt geen recht op een beslissing en kan aan zijn melding geen procedure ontlenen. Het is informatie, verder niets.

Een voorbeeld

Een fabrikant van generieke middelen ziet dat een concurrent aanvullende bescherming vraagt voor een middel waarvan hij meent dat de voorwaarden niet zijn vervuld. Hij stuurt het bureau een korte, onderbouwde brief met de feiten die daarop wijzen. Het bureau geeft die brief door aan de aanvrager. Wordt het certificaat toch verleend, dan is de brief niet het einde van het verhaal: wie de geldigheid echt wil aanvechten, moet daarvoor naar de rechter.

In de praktijk

• Voor de aanvrager: reageer op gegevens die het bureau doorstuurt, ook al hoeft dat formeel niet. Wat er nu ligt, kom je later in een procedure over de geldigheid opnieuw tegen.
• Voor een derde: houd je melding feitelijk en verifieerbaar. Een betoog zonder onderbouwing legt bij het bureau weinig gewicht in de schaal.
• Voor beiden: leg vast wanneer welke stukken zijn ingediend of doorgestuurd. Bij certificaten draait veel om data.

Verwar deze bepaling niet met de gebrekenprocedure. Voldoet de aanvraag niet aan wat hier wordt voorgeschreven, dan volgt de schriftelijke kennisgeving van artikel 94 ROW 1995.