← Terug 24 · Wat moet er in een octrooiaanvrage staan? Verder 26 · Een geschrapte bepaling over verlening →

Artikel 25 ROW 1995: De beschrijving en de conclusies

De beschrijving en de conclusies

Wettekst

  1. De beschrijving van de uitvinding is duidelijk en volledig en wordt zodanig opgesteld dat de uitvinding daaruit door een deskundige kan worden begrepen en aan de hand daarvan kan worden toegepast. De omschrijving, gegeven in een of meer conclusies aan het slot van de beschrijving, is nauwkeurig. De beschrijving gaat zo nodig van daarmee overeenstemmende tekeningen vergezeld.
  2. Indien een uitvinding betrekking heeft op biologisch materiaal dat niet openbaar toegankelijk is en in de beschrijving niet zodanig kan worden omschreven dat de uitvinding aan de hand daarvan door een deskundige kan worden toegepast, dan wel indien een uitvinding het gebruik van dergelijk biologisch materiaal impliceert, is de beschrijving slechts toereikend indien het biologisch materiaal uiterlijk op de dag van indiening van de aanvrage is gedeponeerd bij een bij of krachtens algemene maatregel van rijksbestuur aan te wijzen instelling.
  3. Indien een uitvinding betrekking heeft op een sequentie of een partiële sequentie van een gen, bevat de beschrijving een concrete omschrijving van de functie en de industriële toepassing van deze sequentie of partiële sequentie. Ingeval voor de productie van een eiwit of partieel eiwit een sequentie of partiële sequentie van een gen is gebruikt, bevat de beschrijving van de industriële toepasbaarheid een precisering van het eiwit of partieel eiwit dat is geproduceerd en de functie daarvan.
  4. Bij algemene maatregel van rijksbestuur worden nadere regels gesteld ten aanzien van: a. de gegevens die in de aanvrage worden opgenomen met betrekking tot de kenmerken en identificatie van het gedeponeerde biologisch materiaal, en b. de toegankelijkheid en beschikbaarheid van het gedeponeerde biologisch materiaal.

Toelichting

Een octrooi is een ruil: jij krijgt tijdelijk een uitsluitend recht en de samenleving krijgt in ruil daarvoor jouw kennis. Dit artikel bepaalt wat je daarvoor moet inleveren. De beschrijving moet zo duidelijk en volledig zijn dat een vakgenoot de uitvinding begrijpt en zelf kan uitvoeren, en de conclusies moeten nauwkeurig aangeven waarvoor je bescherming vraagt.

De eis is dus dubbel. De beschrijving draagt de kennis over, de conclusies trekken de grens van het recht. Wie op het eerste punt te zuinig is, houdt informatie achter maar riskeert dat het octrooi geen stand houdt. Wie op het tweede punt vaag blijft, weet later zelf niet wat hij tegen een concurrent in stelling kan brengen.

De maatstaf van de deskundige

Duidelijk en volledig meet je niet af aan een leek en ook niet aan de uitvinder zelf, maar aan een gemiddelde vakman in het betrokken vakgebied: iemand die de gangbare kennis en de standaardhandelingen van dat vak beheerst, maar zelf niet inventief is. Die vakman moet de uitvinding aan de hand van de beschrijving kunnen namaken zonder opnieuw te hoeven uitvinden. Ontbreekt een cruciale verhouding, temperatuur of processtap, dan is de beschrijving niet nawerkbaar en is het gebrek achteraf nauwelijks te repareren.

Conclusies bepalen wat je recht is

De conclusies staan aan het slot van de beschrijving en vormen de kern van het document: daarin omschrijf je in technische kenmerken waarvoor je bescherming vraagt. Nauwkeurig betekent hier ondubbelzinnig. Te breed geformuleerde conclusies omvatten ook oudere techniek en zijn kwetsbaar; te smalle conclusies laten je concurrent er net langs door één kenmerk weg te laten. Tekeningen voeg je toe wanneer de uitvinding zonder beeld niet te volgen is.

Materiaal dat je niet kunt opschrijven

Sommige uitvindingen laten zich met woorden niet overdragen. Een micro-organisme met bijzondere eigenschappen kun je niet zo beschrijven dat een ander het kan namaken. Daarvoor geldt een depotplicht: is het biologisch materiaal niet openbaar toegankelijk, dan moet het uiterlijk op de dag van indiening zijn gedeponeerd bij een daartoe aangewezen instelling. Het depot vervangt dan het deel van de beschrijving dat je niet kunt opschrijven. Nadere regels over identificatie en over de vraag wie er wanneer bij kan, staan in een algemene maatregel van rijksbestuur.

Gensequenties: benoem de functie

Gaat de uitvinding over een sequentie of een deel van een sequentie van een gen, dan moet je concreet opschrijven welke functie die sequentie heeft en hoe zij industrieel wordt toegepast. Wordt er een eiwit mee gemaakt, dan moet je dat eiwit en zijn functie preciseren. De gedachte erachter is dat gevonden erfelijk materiaal op zichzelf geen uitvinding is: pas de aangetoonde toepassing maakt het octrooieerbaar.

Een klein laboratorium vraagt octrooi op een coating die roestvorming remt. De beschrijving noemt de bestanddelen, maar niet de volgorde van mengen en niet de temperatuur. Een vakgenoot die het narekent, komt uit op een coating die niet werkt. De uitvinding is dan niet nawerkbaar beschreven, en die informatie later alsnog toevoegen mag niet: het onderwerp moet gedekt blijven door de oorspronkelijke aanvrage, zoals artikel 28 ROW 1995 voorschrijft.

In de praktijk

  • Schrijf voor de vakgenoot, niet voor de investeerder. Een wervende tekst is geen nawerkbare beschrijving.
  • Neem varianten op. Beschrijf ook uitvoeringsvormen die je nu nog niet gebruikt; achteraf toevoegen kan niet meer.
  • Regel een eventueel depot vóór indiening. De dag van indiening is de uiterste grens, geen streefdatum.
  • Doe de proef. Laat iemand uit het vak proberen de uitvinding te bouwen met alleen jouw tekst en tekeningen in de hand.
Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.
← Terug 24 · Wat moet er in een octrooiaanvrage staan? Verder 26 · Een geschrapte bepaling over verlening →