Artikel 21 ROW 1995: Inzage in het octrooidossier

Zodra een octrooiaanvraag in het register is ingeschreven, mag iedereen kosteloos kennisnemen van alle stukken die over die aanvraag of het daarop verleende octrooi bij het bureau zijn binnengekomen of door het bureau zijn verstuurd. Voor die inschrijving geldt het omgekeerde: dan is het dossier in beginsel gesloten.

Die knip is de kern van het artikel. In de eerste fase heeft de aanvrager er belang bij dat concurrenten nog niet weten waaraan hij werkt; hij moet zijn uitvinding kunnen doorontwikkelen zonder dat een ander ermee aan de haal gaat. Zodra de aanvraag openbaar is, kantelt het belang: dan moet de buitenwereld kunnen zien wat er precies is geclaimd en hoe de behandeling verloopt, want daar hangen investeringsbeslissingen van af.

Wat je na inschrijving kunt inzien

De openbaarheid is ruim geformuleerd. Het gaat niet alleen om de aanvraag zelf, maar om alle stukken die in het kader van deze wet tussen het bureau en de aanvrager of derden zijn gewisseld. Zo kun je de correspondentie en de wijzigingen in de stukken volgen. Dat is waardevol: uit het verloop van een dossier blijkt vaak hoe ruim of hoe smal de bescherming uiteindelijk is geworden. Het bureau meldt deze stukken bovendien zo snel mogelijk in het blad waarover artikel 20 ROW 1995 gaat, maar nooit voor de inschrijving.

Voor de inschrijving: gesloten, met een uitzondering

Stukken die horen bij een aanvraag die nog niet is ingeschreven, mag je alleen inzien met toestemming van de aanvrager. Daarop bestaat een belangrijke uitzondering: kan iemand aantonen dat de aanvrager zich tegenover hem op die aanvraag heeft beroepen, dan mag hij het dossier toch inzien. De gedachte is dat je een aanvraag niet als dreigmiddel mag gebruiken en tegelijk geheim mag houden. Wie een ander waarschuwt dat hij inbreuk maakt op een lopende aanvraag, moet accepteren dat die ander kan controleren wat er werkelijk is aangevraagd. Voor de bijzondere categorie aanvragen uit paragraaf 3 van dit hoofdstuk, waarbij geheimhouding van belang kan zijn voor de verdediging van het Koninkrijk, geldt dit hele tweede lid niet: van die stukken kan vóór inschrijving in het geheel niet worden kennisgenomen, ook niet als de aanvrager daarmee instemt.

De verklaring van de uitvinder blijft buiten beeld

Het derde lid houdt een specifiek stuk permanent gesloten: de verklaring waarin de uitvinder aangeeft dat hij niet als uitvinder genoemd wil worden. Dat is logisch, want anders zou uit het dossier alsnog blijken wie hij is en zou zijn keuze om anoniem te blijven zinloos zijn. Het recht om wel genoemd te worden staat in artikel 14 ROW 1995.

Waar het misgaat

• Te vroeg dreigen. Een ondernemer stuurt een concurrent een brief dat hij inbreuk maakt op zijn nog niet openbare aanvraag. De concurrent kan daarmee inzage afdwingen en ontdekt dat de conclusies veel smaller zijn dan de brief suggereerde. De dreiging werkt dan tegen de afzender.
• Vertrouwelijke informatie meesturen. Alles wat je in het kader van de procedure aan het bureau stuurt, wordt na inschrijving openbaar. Stop dus geen bedrijfsgevoelige gegevens in een dossier die er niet in hoeven.
• Alleen de conclusies lezen. Wie de beschermingsomvang van een octrooi van een ander wil inschatten, kijkt ook naar het verloop van het dossier. Daar staat vaak hoe de aanvrager zijn eigen recht heeft ingeperkt.

Dit artikel vult zo het register uit artikel 19 ROW 1995 aan: het register laat zien dat er iets is, het dossier laat zien wat het precies is.