Artikel 16b WVW 1994: Register voor bewegwijzering

Om bewegwijzering landelijk te kunnen plannen moet ergens bekend zijn wat er staat, wat er is besloten en wat er daadwerkelijk is uitgevoerd. Artikel 16b WVW 1994 regelt dat: de minister houdt een register bij waarin gegevens over ontwerpen voor bewegwijzering en over de uitvoering daarvan worden verwerkt. Het register is daarmee het geheugen achter de ontwerpen van artikel 16a WVW 1994.

Aanleveren door de wegbeheerder

Het register vult zichzelf niet. Het openbaar lichaam dat de weg beheert waarop een ontwerp betrekking heeft, of waarvoor het ontwerp gevolgen kan hebben, moet gegevens aanleveren. Heeft geen openbaar lichaam het beheer, dan rust die plicht op de eigenaar van de weg. Het gaat om twee soorten gegevens: wat er nodig is om een ontwerp te kunnen maken, en wat er van dat ontwerp uiteindelijk is gerealiseerd. Die tweede categorie is minstens zo belangrijk, want zonder terugkoppeling weet niemand of de papieren situatie nog met de werkelijkheid overeenkomt.

• Wie levert — de beheerder van de betrokken weg, of bij gebreke daarvan de eigenaar.
• Wat — gegevens die nodig zijn voor het ontwerp, en gegevens over de uitvoering zoals die is gerealiseerd.

- Waarvoor — het opstellen en actueel houden van ontwerpen voor bewegwijzering.

Teruggeven en hergebruik

Het verkeer is niet eenrichtingsverkeer. De minister verstrekt gegevens uit het register terug aan de betrokken openbare lichamen en eigenaren, voor de uitvoering van hun publieke taken. Daarnaast worden openbare gegevens uit het register waarop geen intellectuele eigendomsrechten van derden rusten, beschikbaar gesteld voor hergebruik in de zin van de Wet hergebruik van overheidsinformatie. Bijzonder daarbij is dat daarvoor geen verzoek hoeft te worden ingediend: de gegevens zijn beschikbaar zonder dat iemand erom hoeft te vragen. Dat past bij de gedachte dat gegevens over de openbare ruimte van iedereen zijn, tenzij er een goede reden is om ze af te schermen.

Nadere regels

Ter uitvoering van deze bepalingen kunnen bij ministeriële regeling nadere regels worden gesteld. Daarmee kan bijvoorbeeld worden vastgelegd in welk formaat, met welke frequentie en met welke kwaliteit gegevens moeten worden aangeleverd. Zonder zulke afspraken zou een landelijk register al snel een verzameling onvergelijkbare bestanden worden.

Een voorbeeld

Een provincie vervangt een aantal wegwijzers langs een provinciale weg. Zij meldt aan de minister wat er feitelijk is geplaatst. Een gemeente die verderop aan dezelfde route ligt, kan die gegevens later gebruiken om haar eigen borden te laten aansluiten. Een bedrijf dat navigatiekaarten maakt, kan de openbare gegevens hergebruiken zonder daarvoor een aanvraag te doen.

In de praktijk

Voor wegbeheerders is dit een administratieve verplichting die er in de praktijk vooral op neerkomt dat wijzigingen aan bewegwijzering moeten worden gemeld en niet alleen uitgevoerd. Voor gebruikers van open data is het de grondslag waarop gegevens over bewegwijzering zonder verzoek beschikbaar komen.