Artikel 132a WVW 1994: Oplegging van een educatieve maatregel

Oplegging van een educatieve maatregel

In de in artikel 131, eerste lid, aanhef en onderdeel a, bedoelde gevallen legt het CBR bij het in dat artikel bedoelde besluit betrokkene overeenkomstig de bij algemene maatregel van bestuur vastgestelde regels de verplichting op zich binnen een daarbij vast te stellen termijn te onderwerpen aan educatieve maatregelen ter bevordering van de rijvaardigheid of geschiktheid.
De kosten verbonden aan het opleggen van een educatieve maatregel ter bevordering van de rijvaardigheid of geschiktheid komen ten laste van iedereen aan wie overeenkomstig het eerste lid de verplichting tot deelname aan een dergelijke maatregel is opgelegd. De hoogte van deze kosten wordt door het CBR vastgesteld. In geval van niet, niet geheel of niet op aangegeven wijze of binnen de aangegeven termijnen betalen van deze kosten vaardigt het CBR een dwangbevel uit aan de nalatige. Voor de toepassing van titel 4.4. van de Algemene wet bestuursrecht wordt het besluit als bedoeld in artikel 131, eerste lid, aanhef en onderdeel a, aangemerkt als beschikking als bedoeld in artikel 4.86 van de Algemene wet bestuursrecht.
De kosten verbonden aan het uitvoeren van de educatieve maatregelen komen ten laste van betrokkene. De hoogte van deze kosten wordt door het CBR vastgesteld.
Het CBR bepaalt de aard van de educatieve maatregelen en wijst een of meer tot toepassing van die maatregelen bevoegde deskundigen aan.
Bij ministeriële regeling worden nadere regels vastgesteld ter uitvoering van het eerste en tweede lid.
Voor de toepassing van het eerste lid wordt onder rijbewijs mede verstaan een rijbewijs, afgegeven door het daartoe bevoegde gezag buiten Nederland, waarvan de houder in Nederland woonachtig is.

Toelichting

Dit artikel gaat over de cursussen en trainingen die het CBR kan opleggen aan een bestuurder over wie een melding is binnengekomen. Het CBR legt de verplichting op zich binnen een vastgestelde termijn aan zo'n educatieve maatregel te onderwerpen, bepaalt zelf wat voor maatregel dat wordt, en stuurt de rekening naar de betrokkene. Het is geen straf van de rechter, maar een bestuursrechtelijk besluit dat naast een eventuele strafzaak kan staan.

Wanneer het CBR de maatregel oplegt

De grondslag ligt in artikel 131 WVW 1994, eerste lid, aanhef en onderdeel a. Beslist het CBR dat de zaak zich leent voor een educatieve maatregel, dan legt het bij datzelfde besluit de deelnameplicht op, volgens regels die bij algemene maatregel van bestuur zijn vastgesteld. Aan die plicht hangt een termijn: de maatregel moet binnen de gestelde periode zijn gevolgd.

Wie bepaalt wat er gebeurt

Het CBR bepaalt de aard van de maatregel en wijst een of meer deskundigen aan die bevoegd zijn haar uit te voeren. De betrokkene kiest dus niet zelf een cursus die hem het beste uitkomt; de inhoud en de uitvoerder liggen vast in het besluit. Bij ministeriële regeling zijn nadere regels gesteld over het opleggen van de maatregel en over de kosten.

De kosten en het dwangbevel

Het artikel onderscheidt twee kostenposten, en beide komen voor rekening van de betrokkene: de kosten van het opleggen van de maatregel en de kosten van het uitvoeren ervan. Het CBR stelt de hoogte daarvan vast. Voor de kosten van het opleggen kent de wet een eigen invorderingsweg: wie niet, niet volledig, niet op de aangegeven wijze of niet op tijd betaalt, krijgt daarvoor een dwangbevel van het CBR. Voor de invordering geldt dan de regeling over bestuursrechtelijke geldschulden uit de Algemene wet bestuursrecht; het besluit waarbij de maatregel is opgelegd, geldt daarbij als de beschikking waarin de betalingsverplichting staat. Bij de kosten van de uitvoering voorziet het artikel niet in die bevoegdheid.

Betalen is bovendien niet alleen een geldkwestie. Artikel 132 WVW 1994 merkt het niet tijdig voldoen van deze kosten aan als het niet verlenen van medewerking, en dat leidt tot ongeldigverklaring van het rijbewijs. De rekening negeren kost dus uiteindelijk de rijbevoegdheid.

Een voorbeeld

Een bestuurder wordt aangehouden en het CBR ontvangt daarover een mededeling. Het besluit luidt: deelname aan een educatieve maatregel binnen een bepaalde termijn. Hij ontvangt een oproep voor bijeenkomsten bij een door het CBR aangewezen aanbieder en een rekening voor zowel het besluit als de cursus. Volgt hij de maatregel en betaalt hij, dan is de zaak bij het CBR daarmee afgerond. Laat hij het lopen, dan volgt eerst een dwangbevel en daarna verlies van zijn rijbewijs.

In de praktijk

Wie zo'n besluit ontvangt, doet er verstandig aan de termijn en de betaalinstructie meteen te noteren en bij problemen contact op te nemen met het CBR in plaats van af te wachten.

Geen keuzevrijheid. Aard van de maatregel en uitvoerder worden door het CBR bepaald.
Dubbele kosten. Zowel het opleggen als het uitvoeren van de maatregel wordt in rekening gebracht.
Ook zonder Nederlands rijbewijs. Voor het eerste lid telt ook een buiten Nederland afgegeven rijbewijs mee, als de houder in Nederland woont.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Relevante jurisprudentie

Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.

Wie stelt de kosten van een educatieve maatregel vast?

Raad van State · 2018-05-16 · ECLI:NL:RVS:2018:1618

De Afdeling oordeelt dat het tarief dat het CBR voor een educatieve maatregel in rekening brengt, in overeenstemming met de wet is vastgesteld; het betoog dat de hoogte daarvan jaarlijks ter goedkeuring aan de minister moet worden voorgelegd, gaat niet op. Het CBR moet wel inzichtelijk maken hoe die kosten zijn opgebouwd. Met een uitgebreid overzicht waarin de afzonderlijke kostenposten zijn gespecificeerd heeft het CBR dat voldoende gedaan, zodat het de kosten van de maatregel bij de betrokkene in rekening mocht brengen. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.

Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.

Wettekst