Artikel 184 WVW 1994: Vrijwillige melding na een ongeval

Artikel 7 WVW 1994 verbiedt het verlaten van de plaats van een verkeersongeval. Dit artikel bevat daarop één uitzondering: wie zich binnen twaalf uur na het ongeval uit eigen beweging meldt, kan voor dat feit niet worden vervolgd. Het doel is dat het slachtoffer alsnog weet met wie hij te maken heeft en zijn schade kan verhalen.

De voorwaarden

De uitzondering geldt alleen als aan alle voorwaarden tegelijk is voldaan. De melding moet binnen twaalf uur na het ongeval plaatsvinden en vrijwillig zijn: zij telt niet meer wanneer de betrokkene al als verdachte is aangehouden of verhoord. De melding moet worden gedaan bij een opsporingsambtenaar. En de betrokkene moet daarbij zijn eigen identiteit bekendmaken en, als hij een motorrijtuig bestuurde, ook de identiteit van dat voertuig.

Waarvoor de uitsluiting niet geldt

De uitsluiting ziet uitsluitend op de gevallen van artikel 7 WVW 1994 die de wet hier noemt, en op niets anders. Alle andere feiten blijven gewoon vervolgbaar. Was de bestuurder onder invloed, reed hij zonder geldig rijbewijs of veroorzaakte hij door zijn schuld een ongeval met letsel, dan blijven die feiten strafbaar; de melding neemt alleen de strafbaarheid van het wegrijden weg. Ook de civiele aansprakelijkheid voor de schade blijft onverkort bestaan.

Waarom de wet dit toestaat

De regeling is geen tegemoetkoming aan de bestuurder, maar een instrument voor het slachtoffer. Het strafbaar stellen van doorrijden beschermt het belang dat de betrokkene bekend wordt: zonder naam is er geen verzekeraar aan te spreken en blijft de schade liggen. Een bestuurder die in paniek doorrijdt en daarna beseft wat hij heeft gedaan, heeft met deze regeling een reden om zich alsnog te melden in plaats van weg te blijven. Het belang van het slachtoffer wint daarbij.

Een voorbeeld. Iemand raakt bij het inparkeren een geparkeerde auto en rijdt door zonder iets achter te laten. Diezelfde avond meldt hij zich op het bureau, geeft zijn naam en het kenteken van zijn auto op en vertelt wat er is gebeurd, voordat de politie hem heeft benaderd. Voor het verlaten van de plaats van het ongeval kan hij dan niet worden vervolgd. De eigenaar van de geraakte auto kan zijn schade verhalen, en dat is precies wat de bepaling beoogt.

In de praktijk

Twee dingen zijn beslissend: de tijd en de vrijwilligheid. De termijn is kort en gaat lopen vanaf het ongeval, niet vanaf het moment waarop iemand tot bezinning komt. En het initiatief moet van de betrokkene zelf komen; wie zich pas meldt nadat de politie hem heeft gevonden, valt buiten de regeling. Voor betrokkenen bij een ongeval blijft het uitgangspunt onveranderd: blijf ter plaatse en zorg dat uw gegevens bekend zijn.