Artikel 171 WVW 1994: Bekendmaking van de wegsleepbeschikking

Een besluit werkt pas als het bekend is bij degene die het aangaat. Bij het wegslepen van een voertuig is dat lastig: de eigenaar staat er meestal niet bij. Dit artikel regelt daarom op welke manier de beslissing tot overbrenging en inbewaringstelling wordt bekendgemaakt.

Aan wie het voertuig ophaalt

De eenvoudigste weg staat voorop. Meldt de rechthebbende zich om zijn voertuig op te halen, dan wordt de beschikking hem daar uitgereikt. Op dat moment weet hij waarom zijn voertuig is meegenomen, welk voorschrift is overtreden en welke kosten daarbij horen, en gaat ook de termijn lopen waarbinnen hij bezwaar kan maken. In veruit de meeste gevallen eindigt het daarmee.

Als het voertuig blijft staan

Wordt het voertuig niet binnen achtenveertig uur na de inbewaringstelling opgehaald, dan moet de gemeente zelf op zoek. De bekendmaking gebeurt dan zo mogelijk binnen een week, en wel aan degene aan wie het kenteken is opgegeven wanneer het voertuig een kenteken voert, of aan degene die aangifte heeft gedaan wanneer blijkt dat het voertuig als vermist is opgegeven. Voor de overige gevallen kan bij ministeriële regeling worden bepaald hoe de bekendmaking plaatsvindt.

Die tweede categorie is niet toevallig opgenomen. Een gestolen auto die ergens fout wordt achtergelaten, komt via het wegslepen in beeld; de bekendmaking aan de aangever zorgt ervoor dat de rechtmatige eigenaar wordt bereikt en niet alleen de dief of de kentekenhouder van dat moment.

Waarschuwing voor de kosten

Het tweede lid verlangt dat bij een bekendmaking aan de kentekenhouder of de aangever uitdrukkelijk wordt gewezen op de kosten die aan het optreden verbonden zijn. Dat is meer dan beleefdheid. De kosten lopen op zolang het voertuig in bewaring staat, en wie niet weet dat er kosten worden gemaakt, kan ook niet beslissen of hij zijn voertuig nog wil ophalen. De waarschuwing zet de ontvanger dus aan tot een keuze.

Een voorbeeld. Een auto wordt weggesleept en blijft staan. De gemeente stuurt binnen een week bericht aan de kentekenhouder, met vermelding van de kosten. Reageert die niet, dan kan het voertuig na verloop van tijd worden verkocht, om niet worden overgedragen of worden vernietigd; artikel 172 WVW 1994 bepaalt dat daarmee niet binnen twee weken na die bekendmaking mag worden begonnen en dat de opbrengst in mindering komt op de kosten.

In de praktijk

Voor de kentekenhouder is dit artikel de reden dat hij post krijgt over een voertuig dat hij misschien allang niet meer gebruikt. Wie zijn auto heeft verkocht zonder de tenaamstelling te laten wijzigen, komt dan alsnog in beeld. Reageren is dan verstandig, ook als de betrokkene meent dat hij er niets mee te maken heeft: uit dat bericht blijkt wat er is gebeurd en welke termijnen lopen.

• Uitreiken bij het afhalen. De beschikking gaat mee met wie het voertuig ophaalt.
• Anders toezenden. Zo mogelijk binnen een week na achtenveertig uur.
• Altijd met kostenwaarschuwing. Zodat de ontvanger kan beslissen.