Voor de toepassing van dit hoofdstuk en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: a. richtlijn vakbekwaamheid bestuurders: de bij ministeriële regeling aangewezen richtlijn; b. bestuurder: degene die vervoer over de weg verricht met een voertuig dat behoort tot een categorie waarop de richtlijn vakbekwaamheid bestuurders van toepassing is en die: 1°. ingezetene is van een lidstaat van de Europese Unie, dan wel 2°. ingezetene is van een land buiten de Europese Unie en werkzaam is voor een binnen de Europese Unie gevestigde onderneming; c. basiskwalificatie: het opleidings- en kennisniveau dat de in de richtlijn vakbekwaamheid bestuurders aangewezen onderwerpen en praktische vaardigheden omvat; d. getuigschrift van vakbekwaamheid: bewijs dat de houder de basiskwalificatie heeft behaald; e. nascholing: periodiek opleidingstraject dat in de richtlijn vakbekwaamheid bestuurders aangewezen onderwerpen en praktische vaardigheden omvat; f. getuigschrift van nascholing: bewijs dat de houder de nascholing met goed gevolg heeft voltooid; g. erkend opleidingscentrum: opleidingscentrum als bedoeld in artikel 151f, tweede lid; h. gewone verblijfplaats: gewone verblijfplaats als bedoeld in artikel 12 van richtlijn nr. 2006/126/EG van het Europees Parlement en de Raad van 20 december 2006 betreffende het rijbewijs (PbEU 2006, L 403); i. kwalificatiekaart bestuurder: kaart die is afgegeven overeenkomstig de richtlijn vakbekwaamheid bestuurders aantonende dat de bestuurder de basiskwalificatie heeft behaald of de nascholing met goed gevolg heeft voltooid; j. verordening (EU) nr. 181/2011: Verordening (EU) nr. 181/2011 van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 2011 betreffende de rechten van autobus- en touringcarpassagiers en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 2006/2004 (PbEU 2011, L 55).
Artikel 151b WVW 1994: Begrippen bij vakbekwaamheid van bestuurders
Begrippen bij vakbekwaamheid van bestuurders
Wettekst
Toelichting
Dit artikel opent het hoofdstuk over de vakbekwaamheid van bestuurders in het goederen- en personenvervoer en legt de begrippen vast die daarin worden gebruikt. Het bevat zelf geen verbod en geen verplichting, maar bepaalt wel de reikwijdte van alles wat volgt: wie als bestuurder geldt, wat een basiskwalificatie is, wanneer sprake is van nascholing en welke documenten dat aantonen.
Wie bestuurder is
De omschrijving is nauwer dan het dagelijks spraakgebruik. Het gaat om degene die vervoer over de weg verricht met een voertuig uit een categorie waarop de Europese richtlijn over vakbekwaamheid van toepassing is, en die daarnaast aan een van twee voorwaarden voldoet: hij is inwoner van een lidstaat van de Europese Unie, of hij komt van buiten de Unie en werkt voor een onderneming die binnen de Unie is gevestigd. Wie met een gewone personenauto rijdt, valt hier dus buiten; het hoofdstuk richt zich op het beroepsvervoer.
Kwalificatie, nascholing en bewijs
De regeling kent twee sporen. De basiskwalificatie is het opleidings- en kennisniveau dat de onderwerpen en praktische vaardigheden omvat die de richtlijn aanwijst; wie dat heeft behaald, krijgt een getuigschrift van vakbekwaamheid. Daarnaast is er nascholing: een periodiek opleidingstraject over de aangewezen onderwerpen, met een eigen getuigschrift als bewijs dat het met goed gevolg is afgerond. Vakbekwaamheid is dus geen eenmalige prestatie maar iets dat moet worden onderhouden.
De kwalificatiekaart en andere begrippen
De kwalificatiekaart bestuurder is de kaart die volgens de richtlijn wordt afgegeven en aantoont dat de basiskwalificatie is behaald of de nascholing is voltooid. Verder wordt omschreven wat een erkend opleidingscentrum is, wordt voor de gewone verblijfplaats aangesloten bij de Europese rijbewijsrichtlijn, en wordt verwezen naar de Europese verordening over de rechten van autobus- en touringcarpassagiers. Ook de richtlijn zelf wordt niet in de wet genoemd maar bij ministeriële regeling aangewezen, zodat de verwijzing bij wijzigingen actueel blijft.
Een voorbeeld. Een chauffeur die voor een Nederlands bedrijf op een vrachtwagen rijdt en in Nederland woont, valt onder de omschrijving van bestuurder. Hij moet dus kunnen aantonen dat hij de basiskwalificatie heeft en zijn nascholing bijhoudt. Een collega die van buiten de Unie komt maar bij hetzelfde bedrijf in dienst is, valt eveneens onder het hoofdstuk.
In de praktijk
Definitiebepalingen worden vaak overgeslagen, maar hier bepalen ze wie het verbod van artikel 151c WVW 1994 raakt en wie niet. Voor werkgevers is dat de eerste controle bij het aannemen van een chauffeur: valt het vervoer onder de richtlijn, en heeft de chauffeur de vereiste papieren?
- Twee documenten. Een getuigschrift voor de basiskwalificatie en een voor de nascholing.
- Europese basis. De inhoud komt uit de aangewezen richtlijn, niet uit de wet zelf.
- Wonen of werken telt. Ook chauffeurs van buiten de Unie vallen eronder als zij voor een onderneming binnen de Unie werken.