Artikel 149ab WVW 1994: Inhoud en duur van de experimentvergunning

Wie een vergunning krijgt voor een experiment op de weg met een voertuig zonder bestuurder aan boord, krijgt geen blanco toestemming. Dit artikel schrijft voor hoe lang zo'n vergunning hoogstens geldt en wat er in ieder geval in moet worden vastgelegd. Daarmee wordt het experiment naar plaats, tijd, omstandigheden en verantwoordelijkheden dichtgetimmerd.

Maximaal drie jaar

De vergunning wordt verleend voor ten hoogste drie jaar. Een experiment is per definitie tijdelijk: het dient om te leren, niet om buiten de gewone regels een blijvende praktijk op te bouwen. Wie langer door wil, zal opnieuw moeten aankloppen, en dan met de ervaringen van de eerste periode op tafel.

Wat er in de vergunning staat

Het tweede lid somt op wat in ieder geval moet worden bepaald. Er hoort een beschrijving van het experiment bij, en het moet duidelijk zijn op welke wegen of weggedeelten en gedurende welke periode het plaatsvindt. Ook de omstandigheden liggen vast: bij welk weer en op welke tijdstippen van de dag mag worden gereden. Verder wordt vastgelegd van welke regels ontheffing is verleend en onder welke voorschriften en beperkingen, en welke veiligheidsmaatregelen worden getroffen met het oog op de belangen die deze wet beschermt.

Handhaving en verantwoording

Twee onderwerpen springen eruit. In de eerste plaats moet worden geregeld hoe de minister het experiment kan monitoren en evalueren. In de tweede plaats moeten er voorschriften voor handhaving en opsporing in staan, waaronder in ieder geval wie de bestuurder van het motorrijtuig is en waar die zich bevindt. Dat is essentieel: gaat er iets mis, dan moet vaststaan wie verantwoordelijk was en waar die persoon zat. Ook wordt bepaald hoeveel motorrijtuigen één bestuurder tegelijk mag besturen.

Intrekking

De minister kan de vergunning intrekken als de vergunninghouder zich niet houdt aan de voorschriften en beperkingen en de verkeersveiligheid daardoor, of mede daardoor, in gevaar komt. Die bevoegdheid staat naast de mogelijkheid tot intrekking of wijziging op grond van artikel 149b WVW 1994, vijfde lid, wanneer informatie van de wegbeheerder daartoe aanleiding geeft. Na afloop evalueert de minister het experiment en stelt hij daarvan een verslag op.

Een voorbeeld. Een vergunning staat toe dat op twee bedrijventerreinen wordt gereden, bij daglicht en niet bij sneeuw of dichte mist, met één bestuurder op afstand voor één voertuig tegelijk. Blijkt uit de praktijk dat er 's avonds wordt doorgereden en dat één operator meerdere voertuigen tegelijk bedient, dan is dat een schending van de voorschriften; komt daardoor de verkeersveiligheid in gevaar, dan kan de vergunning worden ingetrokken.

In de praktijk

Voor de vergunninghouder is de vergunning het werkdocument: alles wat mag en niet mag staat erin, tot en met het weer en de klok. Voor omwonenden en andere weggebruikers biedt het artikel de zekerheid dat een proef op de openbare weg begrensd is in tijd en plaats en dat er iemand aanwijsbaar verantwoordelijk is.