Artikel 49 WVW 1994: Weigering van inschrijving in het register

Niet elk voertuig dat wordt aangeboden komt in het kentekenregister. Dit artikel onderscheidt twee soorten weigeringsgronden: gevallen waarin de Dienst Wegverkeer de inschrijving móet weigeren en gevallen waarin zij dat kán doen. Daarnaast bepaalt het slot dat ook de tenaamstelling in bij algemene maatregel van bestuur aangewezen gevallen wordt geweigerd. De eisen aan de aanvrager uit artikel 48 WVW 1994 blijven daarnaast onverkort gelden.

Wanneer weigering verplicht is

Het eerste lid laat de dienst geen ruimte. Weigering volgt in deze gevallen.

• Gemanipuleerde voertuiggegevens — bij een keuring blijkt dat de op het voertuig aangebrachte gegevens op onrechtmatige wijze zijn afgestemd op het overgelegde kentekenbewijs. Het voertuig is dan naar het papier toegeschreven in plaats van andersom.
• Onbetaalde belastingen en rechten — de over het voertuig verschuldigde belastingen en rechten zijn niet voldaan.
• Onbetaalde afvalbeheerbijdrage — de bijdrage voor autowrakken die op grond van de Wet milieubeheer via een algemeen verbindend verklaarde overeenkomst verschuldigd is, is niet afgedragen.
• Overige gevallen — die bij algemene maatregel van bestuur zijn aangewezen, volgens de daar gestelde regels.

De eerste grond is de zwaarste. Het gaat om het laten samenvallen van een voertuig met de papieren van een ander voertuig. Dat raakt de kern van de registratie, want daarmee zou een voertuig van onbekende herkomst een schone identiteit krijgen.

Wanneer weigering mogelijk is

Het tweede lid geeft een bevoegdheid, geen plicht. De dienst kan weigeren wanneer voor het aangeboden voertuig op grond van deze wet helemaal geen kenteken hoeft te zijn opgegeven; het register is er niet voor voertuigen die er niet in thuishoren. Zij kan ook weigeren wanneer uit een buitenlands register blijkt dat de eigenaar of houder onvrijwillig de beschikkingsmacht over het voertuig heeft verloren. Die formulering ziet op voertuigen die in het buitenland als gestolen of anderszins ontnomen bekendstaan.

Een voorbeeld

Iemand koopt in het buitenland een auto en biedt hem in Nederland ter inschrijving aan. Bij de raadpleging van het buitenlandse register blijkt het voertuig daar als ontnomen geregistreerd te staan. De Dienst Wegverkeer kan de inschrijving dan weigeren. De koper staat met lege handen: hij heeft betaald, maar krijgt het voertuig niet op naam en kan er dus niet legaal mee de weg op. Dat maakt onderzoek vooraf naar de herkomst en de buitenlandse registratie geen overbodige luxe.

In de praktijk

De weigeringsgronden verklaren waarom bij invoer en bij inschrijving zoveel papierwerk komt kijken: de dienst moet kunnen vaststellen dat de fiscale verplichtingen zijn nagekomen en dat het voertuig is wie het zegt te zijn. Loopt de inschrijving vast op onbetaalde belastingen of op de afvalbeheerbijdrage, dan is dat in beginsel op te lossen door alsnog te betalen. Loopt zij vast op de identiteit van het voertuig of op een buitenlandse registratie, dan is het probleem van een andere orde en zit de koper met een voertuig dat hier niet toegelaten wordt.