Artikel 43b WVW 1994: Verplicht gebruik van authentieke gegevens

Verplicht gebruik van authentieke gegevens

Een overheidsorgaan dat bij de vervulling van zijn publieke taak een gegeven nodig heeft dat bij of krachtens deze wet als authentiek gegeven is aangewezen en in het kentekenregister is opgenomen, maakt gebruik van dat gegeven.
Het eerste lid is niet van toepassing indien: a. het overheidsorgaan ten aanzien van het betreffende gegeven een melding heeft gedaan als bedoeld in artikel 43c, eerste lid; b. bij het betreffende gegeven een aantekening is geplaatst als bedoeld in artikel 43c, derde lid; c. bij wettelijk voorschrift anders is bepaald; d. een goede vervulling van de publieke taak van het overheidsorgaan door de onverkorte toepassing van het eerste lid wordt belet.
Een natuurlijke persoon of rechtspersoon aan wie door een overheidsorgaan een gegeven wordt gevraagd, waarop het eerste lid van toepassing is, behoeft dat gegeven niet mede te delen, behoudens voor zover het gegeven noodzakelijk wordt geacht voor een deugdelijke vaststelling van de identiteit van betrokkene of van het voertuig.

Toelichting

Dit artikel maakt van het kentekenregister een bron waar de overheid niet omheen kan. Heeft een overheidsorgaan voor zijn publieke taak een gegeven nodig dat als authentiek is aangewezen en in het register staat, dan moet het dat gegeven gebruiken. De keerzijde staat in het derde lid: de burger of het bedrijf hoeft datzelfde gegeven dan niet zelf aan te leveren. Samen vormen die twee de kern van wat vaak eenmalige gegevensuitvraag wordt genoemd.

De gebruiksplicht

De plicht is scherper dan een aanbeveling. Het orgaan mag niet kiezen voor een eigen bestand, een oudere kopie of een opgave van de betrokkene wanneer het register een authentiek gegeven bevat dat het nodig heeft. Welke gegevens die status hebben, volgt uit artikel 42a WVW 1994: onder meer de tenaamstelling en de voertuigcategorie. De plicht geldt bij de vervulling van de publieke taak, dus niet voor alles wat een organisatie verder doet.

De vier uitzonderingen

Het tweede lid noemt de gevallen waarin de plicht niet geldt.

Gemelde twijfel — het orgaan heeft over dat gegeven gemotiveerd twijfel gemeld bij de Dienst Wegverkeer.
Een geplaatste aantekening — bij het gegeven staat een aantekening dat het in onderzoek is.
Een ander wettelijk voorschrift — een andere regel schrijft uitdrukkelijk iets anders voor.
Belemmering van de taak — onverkorte toepassing zou een goede vervulling van de publieke taak juist in de weg staan.

De eerste twee uitzonderingen hangen samen met de meldingsprocedure van artikel 43c WVW 1994. Zij zorgen ervoor dat een orgaan niet gedwongen is verder te werken met een gegeven waarvan de juistheid nu juist ter discussie staat.

Wat de burger hieraan heeft

Het derde lid geeft een concreet recht: wordt u door een overheidsorgaan gevraagd om een gegeven dat onder de gebruiksplicht valt, dan hoeft u dat niet mee te delen. De uitzondering is beperkt en logisch: voor zover het gegeven nodig is om uw identiteit of die van het voertuig deugdelijk vast te stellen, mag er wel naar worden gevraagd. Uw kenteken opgeven zodat duidelijk is over welke auto het gaat, valt dus gewoon binnen de bandbreedte.

Een voorbeeld

Een instantie vraagt bij een aanvraag om een kopie van het kentekenbewijs, terwijl zij de tenaamstelling zelf uit het register kan halen. Op dit artikel kunt u zich beroepen om die vraag te weigeren. Loopt er op dat moment een onderzoek naar de juistheid van de tenaamstelling en staat daar een aantekening bij, dan geldt de gebruiksplicht niet en mag de instantie de opgave wel bij u opvragen.

In de praktijk

Voor organisaties betekent dit artikel dat formulieren en processen moeten worden doorgelicht op vragen die het register al beantwoordt. Voor burgers en bedrijven is het een argument tegen dubbele administratieve lasten, maar ook een reden om fouten in het register serieus te nemen: zolang een onjuist authentiek gegeven daar staat, wordt het overal gebruikt.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst