Artikel 43 WVW 1994: Verstrekking van gegevens uit het kentekenregister

Dit artikel bepaalt wie gegevens uit het kentekenregister kan krijgen en onder welke voorwaarden. Het bouwt een reeks kringen op, van binnen naar buiten: eerst de Nederlandse overheidsorganen, dan buitenlandse autoriteiten, dan aangewezen private ontvangers, en ten slotte iedereen voor zover het om niet-gevoelige gegevens gaat. Hoe verder van het midden, hoe beperkter wat er wordt geleverd.

Overheidsorganen

Aan overheidsorganen verstrekt de Dienst Wegverkeer gegevens voor zover zij aangeven die nodig te hebben voor de uitoefening van hun publieke taak. Dat kan ook persoonsgegevens en gegevens van strafrechtelijke aard betreffen. De noodzaak wordt door het ontvangende orgaan onderbouwd; het is dus geen open toegang, maar een verstrekking die aan een taak gekoppeld moet zijn. Wie als overheidsorgaan geldt, volgt uit artikel 41a WVW 1994.

Autoriteiten buiten Nederland

Voor autoriteiten in andere lidstaten van de Europese Unie en in de andere staten van de Europese Economische Ruimte geldt een eigen regime: verstrekking vindt plaats in de gevallen die bij of krachtens algemene maatregel van bestuur zijn aangewezen. Dat maakt grensoverschrijdende handhaving van verkeersovertredingen mogelijk. Voor autoriteiten daarbuiten geldt dezelfde constructie van aangewezen gevallen. Daarnaast kunnen gegevens worden verstrekt aan instellingen van internationale organisaties, maar alleen als een verdrag of een bindend besluit van zo'n organisatie dat vereist.

Aangewezen personen en instanties

Het vierde lid opent een kanaal voor partijen die geen overheidsorgaan zijn. Zij kunnen desgevraagd gevoelige gegevens krijgen, maar alleen als zij bij of krachtens algemene maatregel van bestuur zijn aangewezen en alleen voor de daarbij aangegeven doeleinden. Denk aan partijen met een rol bij verzekering, schadeafwikkeling of voertuighandel. Zonder die aanwijzing bestaat de toegang niet, hoe redelijk het belang op zichzelf ook is.

Wat iedereen kan krijgen

Het vijfde lid is de openbare kant van het register: niet-gevoelige gegevens kunnen aan een ieder worden verstrekt. Dat verklaart waarom technische en historische voertuiggegevens bij een kenteken vrij opvraagbaar zijn, terwijl gegevens over de persoon achter dat kenteken dat niet zijn. Welke gegevens gevoelig zijn, wordt op grond van artikel 42a WVW 1994 bij algemene maatregel van bestuur aangewezen.

Een voorbeeld maakt dat concreet. Na een aanrijding rijdt de tegenpartij door en de benadeelde heeft alleen het kenteken. Zelf de naam van de houder opvragen kan hij niet: die gegevens vallen niet in de vrij verstrekbare categorie. De politie kan de gegevens wel opvragen voor haar taak, en ook de verzekeraar kan langs de weg van het vierde lid worden bediend als zij daarvoor is aangewezen. De route loopt dus via een bevoegde partij, niet via de benadeelde zelf.

In de praktijk

Het zesde lid maakt het mogelijk bij of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere regels te stellen over welke gegevens worden verstrekt, hoe dat gebeurt en onder welke voorwaarden. Voor wie gegevens nodig heeft, is de eerste vraag daarom niet of het belang legitiem is, maar of er een grondslag is: valt u onder de overheidsorganen, bent u aangewezen, of gaat het om gegevens die voor iedereen beschikbaar zijn?