Artikel 40 WVW 1994: Zichtbaar voeren van het kenteken

Een kenteken heeft alleen nut als het te lezen valt. Artikel 40 WVW 1994 legt daarom vast dat het kenteken behoorlijk zichtbaar op of aan het motorrijtuig of de aanhangwagen aanwezig moet zijn. Hoe de plaat er precies uitziet, hoe hij wordt bevestigd en hoe hij wordt verlicht, staat niet in de wet zelf: dit artikel geeft daarvoor de grondslag aan lagere regelgeving. Het sluit af met een bepaling die aanwijst wie voor een overtreding kan worden aangesproken.

Wat zichtbaarheid hier betekent

De eis is praktisch bedoeld. Het kenteken moet van buitenaf zonder moeite kunnen worden waargenomen, zowel door een agent langs de weg als door de apparatuur die kentekens leest. Een plaat die schuilgaat achter een lading, een drager of een afdekking voldoet daar niet aan. Hetzelfde geldt voor een plaat die zo is beschadigd, verbogen of vervuild dat de tekens niet meer betrouwbaar te onderscheiden zijn, of die in het donker niet wordt verlicht terwijl dat wel hoort.

De plaat en de regels daaromheen

Het tweede lid draagt op om bij algemene maatregel van bestuur regels te stellen over de inrichting, het aanbrengen en de verlichting van het kenteken, en over de kentekenplaat, de onderdelen daarvan en de merken die erop worden aangebracht. Het derde lid maakt het mogelijk dat de minister die regels bij ministeriële regeling verder uitwerkt. Voor de eigenaar betekent dit dat de plaat aan technische eisen moet voldoen: het gaat niet alleen om de combinatie van letters en cijfers, maar ook om het materiaal, de uitvoering en de merktekens die aantonen dat de plaat volgens de voorschriften is vervaardigd.

Wie erop wordt aangesproken

Het vierde lid maakt duidelijk dat niet alleen de bestuurder in beeld is.

• Bij een motorrijtuig — de eigenaar of de houder die de auto zo op de weg laat staan of ermee laat rijden, en daarnaast de bestuurder zelf als er op dat moment mee wordt gereden.
• Bij een aanhangwagen — de eigenaar of de houder die de wagen zo op de weg laat staan of laat meenemen, plus de bestuurder van het motorrijtuig dat hem trekt.

Twee dingen vallen daaraan op. Er kunnen meer personen tegelijk aansprakelijk zijn voor dezelfde toestand, en het stilstaan telt mee: een geparkeerd voertuig zonder leesbaar kenteken valt net zo goed onder de bepaling als een rijdend voertuig. Wel moet de eigenaar of houder hebben ingestemd, uitdrukkelijk of stilzwijgend, met het rijden door een ander of met het op de weg blijven staan. Heeft hij dat gedaan, dan is hij voor een geparkeerd voertuig ook aanspreekbaar als iemand anders het daar heeft neergezet.

Een voorbeeld

Iemand monteert een fietsendrager op de trekhaak en rijdt daarmee weg. De drager en de fietsen bedekken de achterste plaat volledig. Bij een controle is de auto van achteren niet identificeerbaar. Dat het kenteken netjes op zijn vaste plek zit, helpt dan niet: de wet vraagt zichtbaarheid, niet enkel aanwezigheid. Wie een drager of lading gebruikt die het kenteken aan het oog onttrekt, moet ervoor zorgen dat er alsnog een leesbaar en verlicht kenteken achterop zichtbaar is.

In de praktijk

Controleer bij vertrek of beide platen schoon, heel en onbedekt zijn en of de verlichting van de achterste plaat werkt. Koop platen bij een bedrijf dat volgens de voorschriften mag produceren, zodat de vereiste merktekens erop staan. Leent u uw auto uit, houd er dan rekening mee dat u als eigenaar of houder zelf ook aanspreekbaar blijft wanneer u het voertuig in deze staat laat rijden of laat staan.