- Indien een fabrikant op de markt aangeboden of in de handel gebrachte voertuigen of systemen, onderdelen, technische eenheden, voertuigdelen, uitrustingsstukken en voorzieningen die voor dergelijke voertuigen en aanhangwagens daarvan zijn bestemd, voorzien van een nationale typegoedkeuring of VN/ECE-goedkeuring, of voorzieningen ter bescherming van inzittenden van voertuigen en kwetsbare weggebruikers voorzien van een VN/ECE-goedkeuring, uit de handel dient te nemen of dient terug te roepen omdat deze een ernstig gevaar vormen voor de gezondheid, de veiligheid, het milieu of andere aspecten van de bescherming van het openbaar belang, of indien deze niet blijkt te voldoen aan de daaraan voor goedkeuring gestelde eisen, stelt de fabrikant de Dienst Wegverkeer indien de betreffende goedkeuring door hem is verleend, en de bij besluit van Onze Minister aangewezen personen als bedoeld in artikel 158, eerste lid, hiervan onmiddellijk in kennis.
- Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld in verband met de uitvoering van het eerste lid.
Artikel 27 WVW 1994: Meldplicht bij terugroepen van producten
Meldplicht bij terugroepen van producten
Wettekst
Toelichting
Soms komt een gebrek pas aan het licht als het product al bij klanten ligt. Artikel 27 WVW 1994 regelt wat er dan moet gebeuren. Moet een fabrikant producten met een nationale typegoedkeuring of een VN/ECE-goedkeuring uit de handel nemen of terugroepen omdat zij ernstig gevaar opleveren voor de gezondheid, de veiligheid, het milieu of andere aspecten van het openbaar belang, of omdat zij niet aan de goedkeuringseisen blijken te voldoen, dan moet hij dat onmiddellijk melden.
Aan wie moet worden gemeld
De melding gaat naar twee kanten. Naar de Dienst Wegverkeer, voor zover die de betrokken goedkeuring heeft verleend, en naar de personen die de minister bij besluit heeft aangewezen als bedoeld in artikel 158 WVW 1994. Die dubbele lijn is logisch: de dienst is verantwoordelijk voor de goedkeuring zelf, de toezichthouders voor wat er op de markt gebeurt. Bij ministeriële regeling kunnen nadere regels worden gesteld over de uitvoering van deze meldplicht.
- Wie meldt — de fabrikant van het betrokken product, ook als een ander het in de handel bracht.
- Wanneer — onmiddellijk, dus niet pas nadat de terugroepactie is voorbereid of afgerond.
- Waarom — ernstig gevaar, of het niet voldoen aan de eisen die voor de goedkeuring golden.
Waarom onmiddellijk
Bij een terugroepactie telt tijd. Zolang de betrokken exemplaren in gebruik zijn, blijft het risico bestaan, en het aantal getroffen producten groeit zolang de verkoop doorloopt. Door de melding aan het begin van het traject te plaatsen, kunnen de dienst en de toezichthouders meekijken en zo nodig zelf maatregelen nemen. Een fabrikant die eerst de omvang van de schade wil inschatten en pas daarna meldt, voldoet niet aan deze verplichting.
Verhouding tot de andere bepalingen
De meldplicht staat naast de gevolgen die de goedkeuring zelf kan ondergaan. Levert het product ondanks de goedkeuring ernstig gevaar op, dan kan de dienst op grond van artikel 26 WVW 1994 schorsen of intrekken. Voor het onderzoek dat daarvoor nodig is, geldt de medewerkingsplicht van artikel 25 WVW 1994. Melden ontslaat de fabrikant dus niet van zijn andere verplichtingen; het is de eerste stap, niet de afdoening.
Een voorbeeld
Een fabrikant van een goedgekeurd remonderdeel ontdekt via klachten en eigen onderzoek dat een productiebatch onder belasting kan bezwijken. Hij besluit tot terugroepen. Op dat moment moet hij de dienst die de goedkeuring verleende en de aangewezen toezichthouders informeren, en niet pas wanneer de eerste onderdelen zijn vervangen. Zij kunnen dan beoordelen of de actie voldoende is en of aanvullend optreden nodig is.
In de praktijk
Voor fabrikanten en importeurs betekent dit dat de interne procedure voor productveiligheid een vaste stap moet bevatten: bij het besluit tot terugroepen of uit de handel nemen gaat er direct een melding uit. Voor consumenten is dit de bepaling waaraan zij het te danken hebben dat de toezichthouder van een terugroepactie weet en kan controleren of eigenaren daadwerkelijk worden bereikt.