- Verkeersbesluiten worden genomen: a. voor zover zij betreffen het verkeer op wegen onder beheer van het Rijk door Onze Minister; b. voor zover zij betreffen het verkeer op wegen onder beheer van een provincie door gedeputeerde staten; c. voor zover zij betreffen het verkeer op wegen onder beheer van een waterschap door het algemeen bestuur of, krachtens besluit van het algemeen bestuur, door het dagelijks bestuur; d. voor zover zij betreffen het verkeer op andere wegen door burgemeester en wethouders, of krachtens besluit van hen, door een door hen ingestelde bestuurscommissie.
- Indien het beheer over een weg wordt overgedragen, blijven de verkeersbesluiten die de oorspronkelijke wegbeheerder ten aanzien van het verkeer op die weg heeft vastgesteld, van kracht totdat zij zijn vervangen.
- Bij algemene maatregel van bestuur worden regels vastgesteld omtrent de eisen waaraan verkeersbesluiten dienen te voldoen alsmede omtrent de totstandkoming en de inwerkingtreding van die besluiten.
←
Terug 17 · Afwijken bij plaatsing van verkeerstekens
Verder 19 · Aanwijzing aan waterschappen over verkeersbesluiten
→
Artikel 18 WVW 1994: Wie het verkeersbesluit neemt
Wie het verkeersbesluit neemt
Wettekst
Toelichting
Wie een verkeersbesluit wil aanvechten of aanvragen, moet weten bij welk bestuursorgaan hij moet zijn. Artikel 18 WVW 1994 geeft daarop het antwoord door de bevoegdheid te koppelen aan het beheer over de weg. Wie de weg beheert, beslist over het verkeer op die weg. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar in de praktijk lopen wegen van verschillende beheerders door elkaar heen, ook binnen één gemeente.
De verdeling
De wet noemt vier situaties, met als sluitstuk de gemeente.
- Rijkswegen — de minister neemt het verkeersbesluit.
- Provinciale wegen — gedeputeerde staten.
- Wegen van een waterschap — het algemeen bestuur, of het dagelijks bestuur als het algemeen bestuur dat heeft bepaald.
- Alle overige wegen — burgemeester en wethouders, of een door hen ingestelde bestuurscommissie als zij dat hebben besloten.
Die laatste categorie is een vangnet: alles wat niet bij het Rijk, de provincie of een waterschap ligt, komt bij het college terecht. Daaronder vallen ook wegen die niet in beheer zijn bij een openbaar lichaam maar wel voor het verkeer openstaan.
Overdracht van beheer
Het tweede lid voorkomt gaten. Wordt het beheer over een weg overgedragen, bijvoorbeeld van het Rijk naar een gemeente, dan blijven de verkeersbesluiten van de oorspronkelijke beheerder gelden totdat zij zijn vervangen. Zonder die bepaling zouden alle borden en verboden op zo'n weg van de ene op de andere dag hun grondslag verliezen. De nieuwe beheerder kan de besluiten vervolgens in zijn eigen tempo herzien.
Eisen aan het besluit zelf
Het derde lid draagt op om bij algemene maatregel van bestuur regels te stellen over de eisen waaraan verkeersbesluiten moeten voldoen en over hun totstandkoming en inwerkingtreding. Daar liggen onder meer de motiveringseisen en het overleg met de politie vast. Voor wie een besluit wil aanvechten, is dat vaak het meest vruchtbare aanknopingspunt: niet de vraag of de gemeente een parkeerverbod mocht instellen, maar of zij het voldoende heeft gemotiveerd en de voorgeschreven stappen heeft doorlopen.
Een voorbeeld
Een bewoner wil dat er in zijn straat een stopverbod komt bij een schoolingang. Ligt de straat binnen de bebouwde kom en beheert de gemeente hem, dan is het college het bevoegde gezag. Gaat het om een provinciale weg die door het dorp loopt, dan moet hij bij gedeputeerde staten zijn, ook al ligt de weg binnen de gemeentegrens. Een verzoek aan het verkeerde orgaan kost tijd en kan termijnen doen verlopen.
In de praktijk
Ga voordat u bezwaar maakt of een verzoek indient eerst na wie de weg beheert; dat is vaak op te maken uit de bekendmaking van het besluit zelf. Tegen het besluit kan een belanghebbende opkomen langs de weg van artikel 20 WVW 1994. Voor bestuursorganen is dit artikel de reden dat bij projecten die meerdere wegen raken, meerdere bevoegde gezagen aan tafel moeten zitten.
Redactionele toelichting .
Geen juridisch advies.
Relevante jurisprudentie
Deze uitspraken bepalen hoe dit artikel wordt toegepast.
-
Wat regelt het artikel over wie het verkeersbesluit neemt?
De Afdeling maakt duidelijk wat dit artikel wel en niet doet: het wijst uitsluitend aan welk bestuursorgaan welke verkeersbesluiten moet nemen. Uit het artikel volgt dus niet zelf in welke gevallen een verkeersbesluit vereist is. De klacht dat voor het tijdelijk afsluiten van wegen een verkeersbesluit op grond van dit artikel nodig was, gaat daarom niet op, mede omdat de gemeente een verkeersbesluit had genomen. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
-
Kan een waterschap wegbeheerder zijn, zodat het bevoegd is?
De Afdeling beslist dat een waterschap op grond van dit artikel beheerder van een weg kan zijn, ook al bakent de Waterschapswet de taken van waterschappen af en noemt het reglement van het waterschap wegbeheer niet als taak. Omdat het waterschap in dit geval de beheerder van de brug is, mocht de gemeente daarover geen verkeersbesluit nemen; zij heeft zich terecht onbevoegd geacht. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
-
Mag een gemeente op grond van deze wet een milieuzone instellen?
De Afdeling oordeelt dat de gemeente op grond van dit artikel, gelezen met de bepaling die de belangen van deze wet opsomt, bevoegd is een milieuzone in te stellen. Dat in de milieuwetgeving ruimte is gelaten voor een eigen regeling over milieuzones doet daar niet aan af, al omdat die regeling er nooit is gekomen. De gemeente hoefde de provincie daarbij ook niet te betrekken. De Afdeling bevestigt de uitspraak van de rechtbank.
-
Kan de gemeenteraad de verkeersbevoegdheid van het college binden?
Omdat dit artikel de bevoegdheid om verkeersbesluiten te nemen bij het college van burgemeester en wethouders legt, kan alleen het college beleidsregels over het gebruik van die bevoegdheid vaststellen. De gemeenteraad kan dat niet. Wat de raad in een verkeers- en vervoersplan over een straat heeft opgenomen, is dus geen beleidsregel waaraan het college gebonden is, aldus de Afdeling.
Uitspraken via rechtspraak.nl. De samenvattingen zijn van de redactie.