Boek 10 Artikel 24 (10:24 BW)

Erkenning van in het buitenland vastgelegde of gewijzigde namen

Indien de geslachtsnaam of de voornamen van een persoon ter gelegenheid van de geboorte buiten Nederland zijn vastgelegd of als gevolg van een buiten Nederland tot stand gekomen wijziging in de persoonlijke staat zijn gewijzigd en zijn neergelegd in een overeenkomstig de plaatselijke voorschriften door een bevoegde instantie opgemaakte akte, worden de aldus vastgelegde of gewijzigde geslachtsnaam of voornamen in Nederland erkend. De erkenning kan niet wegens onverenigbaarheid met de openbare orde worden geweigerd op de enkele grond dat een ander recht is toegepast dan uit de bepalingen van deze wet zou zijn gevolgd.
Lid 1 laat onverlet de toepassing van artikel 25 van dit Boek.

Toelichting

Namen worden meestal vastgelegd op de plaats waar iemand wordt geboren of waar zijn persoonlijke situatie verandert. Gebeurt dat buiten Nederland en is het neergelegd in een akte die door een bevoegde instantie volgens de plaatselijke voorschriften is opgemaakt, dan wordt die naam hier erkend. Artikel 10:24 BW zorgt er zo voor dat mensen niet in twee landen onder verschillende namen door het leven hoeven.

Twee voorwaarden

De eerste is de aanleiding: de naam moet bij de geboorte zijn vastgelegd, of gewijzigd zijn als gevolg van een buiten Nederland tot stand gekomen verandering in de persoonlijke staat, zoals een huwelijk of een afstammingsbetrekking. De tweede is de vorm: het moet gaan om een akte van een bevoegde instantie, opgemaakt volgens de daar geldende voorschriften. Is aan beide voldaan, dan geldt de naam hier van rechtswege en hoeft niemand daarvoor een aparte procedure te voeren. De regel is bedoeld ten gunste van degene om wiens naam het gaat: hij mag erop vertrouwen dat zijn naam hier luidt zoals die elders is vastgelegd of gewijzigd. Verdere voorwaarden stelt het artikel niet; het tweede lid laat naast deze erkenning alleen de keuzeregeling van artikel 10:25 BW onverlet.

Geen weigering om de enkele reden van ander recht

De wet voegt een uitdrukkelijke beperking toe. Erkenning mag niet wegens strijd met de openbare orde worden geweigerd alleen omdat het buitenland een ander recht heeft toegepast dan volgens onze bepalingen aan de beurt zou zijn geweest. Anders zou de erkenningsregel weinig voorstellen. De openbare orde blijft dus bestaan als grens, maar zij kan niet worden ingezet tegen het enkele feit dat elders anders is aangeknoopt.

Een voorbeeld met twee landen

Een echtpaar krijgt een kind in Portugal, waar de naam volgens het Portugese stelsel wordt vastgelegd in een akte van de plaatselijke burgerlijke stand. Wordt die akte later in Nederland gebruikt, dan wordt de daar vastgelegde naam erkend, ook als een Nederlandse verwijzingsregel tot een ander recht had geleid. Dat het Portugese stelsel andere naamvormen kent, is op zichzelf geen reden om te weigeren.

Grenzen van deze erkenning

Het tweede lid laat de bijzondere regeling van artikel 10:25 BW uitdrukkelijk onverlet.
Erkenning van een naam betekent niet dat de onderliggende afstamming of het huwelijk automatisch wordt erkend; dat zijn eigen vragen.

- Het gaat om een akte, niet om een rechterlijke beslissing; voor de erkenning daarvan gelden andere voorwaarden.

In de praktijk

Bewaar het origineel van de buitenlandse akte en zorg voor legalisatie of apostille en een beëdigde vertaling. Dat is meestal het enige wat een gemeente nodig heeft. Loopt u tegen weigering aan, vraag dan op welke grond dat gebeurt: dat het buitenland een ander recht toepaste, kan die grond volgens dit artikel niet zijn.

Redactionele toelichting . Geen juridisch advies.

Wettekst