Artikel 7 Opiumwet: Vergoeding voor aanvraag en ontheffing

Artikel 7 Opiumwet regelt het geld. Voor de behandeling van een aanvraag om een ontheffing en voor het houden van een ontheffing kunnen vergoedingen worden geheven. Het artikel schept daarvoor de wettelijke grondslag; de bedragen zelf staan niet in de wet maar in een ministeriële regeling.

Twee soorten vergoeding

Het eerste lid gaat over de behandeling van een aanvraag: een verzoek om een ontheffing, of om wijziging, aanvulling of verlenging daarvan. Het tweede lid gaat over de ontheffing zelf en maakt een jaarlijkse vergoeding mogelijk zolang zij geldt. De eerste vergoeding hangt dus aan het werk aan een dossier, de tweede aan het bestaan van de ontheffing.

De uitzondering

Voor een aanvraag om een ontheffing als bedoeld in artikel 8i Opiumwet, tweede lid, is geen vergoeding verschuldigd. Die vrijstelling geldt niet alleen bij de aanvraag: het tweede lid verklaart de betreffende volzin van overeenkomstige toepassing op de jaarlijkse vergoeding, zodat ook die dan niet wordt geheven.

Hoe de bedragen worden vastgesteld

De hoogte wordt bij ministeriële regeling bepaald. De wet laat uitdrukkelijk toe dat per categorie van ontheffing een ander bedrag geldt, zodat het tarief kan aansluiten bij de aard en de omvang van de toegestane handelingen. Geldt een ontheffing korter dan een jaar, dan wordt de jaarlijkse vergoeding naar evenredigheid op een lager bedrag vastgesteld.

Omdat het om een ministeriële regeling gaat, kunnen de tarieven veranderen zonder dat de tekst van de wet wijzigt. Wie een meerjarige ontheffing houdt, kan daarom beter de actuele regeling raadplegen dan uitgaan van het bedrag dat gold op het moment van verlening.

Afbakening

De vergoeding staat los van de vraag of de ontheffing er komt. Betaling geeft geen recht op een gunstig besluit: de inhoudelijke toets vindt plaats aan de hand van artikel 8 Opiumwet, en artikel 8b Opiumwet en artikel 8c Opiumwet bevatten gronden voor weigering. Andersom betekent een afwijzing niet vanzelf dat de behandelvergoeding vervalt; die hangt aan de behandeling van de aanvraag en niet aan de uitkomst ervan.

In de praktijk

Voor een instelling of een bedrijf is dit vooral een begrotingspost. Reken op kosten bij elke aanvraag, dus ook bij een wijziging of een verlenging, en op een terugkerende post zolang de ontheffing loopt. Is de aanvrager het niet eens met een geheven vergoeding, dan geldt de gewone bestuursrechtelijke weg: bezwaar tegen het besluit en zo nodig beroep bij de bestuursrechter.