Artikel 13c Opiumwet: Een bepaling die is vervallen

Artikel 13c Opiumwet is met ingang van 1 juli 2021 vervallen. Het nummer staat nog in de wet, maar er hoort geen tekst meer bij. Wie de reeks bepalingen aan het slot van de wet doorleest, ziet daardoor een gat tussen de sluitingsbevoegdheid van de burgemeester en de kostenmaatregel die daarna volgt.

Vervallen is niet hetzelfde als hernummerd

Bij het schrappen van een bepaling schuift de rest van de wet niet op. Zou dat wel gebeuren, dan zouden verwijzingen in andere wetten, in besluiten, in beleidsstukken en in lopende dossiers ineens naar iets anders wijzen. Daarom blijft het nummer staan met alleen de aantekening dat de inhoud is vervallen. Dezelfde gedachte verklaart waarom deze wet bepalingen kent met een letter achter het nummer: die zijn later ingevoegd zonder de bestaande nummering te verstoren.

Wat dit betekent voor oudere stukken

Omdat het vervallen nog niet lang geleden is, kan een verwijzing naar deze bepaling goed voorkomen in documenten van vóór die datum: een beleidsstuk, een handleiding, een modelbrief of een intern protocol. Zo'n verwijzing wijst naar recht dat toen gold. Voor een besluit of een vervolging van nu kan een vervallen bepaling geen grondslag meer zijn. Kom je haar tegen, dan is dat vooral een teken dat het stuk aan actualisering toe is.

Welk recht geldt wanneer

In het strafrecht is beslissend welke bepaling gold op het moment van de gedraging; dat beginsel staat in artikel 1 Sr, dat daarnaast voorschrijft dat bij verandering van wetgeving de voor de verdachte gunstigste regeling wordt toegepast. In het bestuursrecht geldt als hoofdregel dat een besluit wordt genomen op basis van het recht zoals dat op dat moment luidt. Voor gedragingen en besluiten van na 1 juli 2021 speelt dit artikelnummer dus geen rol meer.

Waar de omliggende bepalingen over gaan

• Artikel 13a Opiumwet — de verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer van middelen, en de ontzetting van rechten na een veroordeling.
• Artikel 13b Opiumwet — de bevoegdheid van de burgemeester om met een last onder bestuursdwang op te treden tegen een woning of een lokaal.

- Artikel 13d Opiumwet — de mogelijkheid een veroordeelde te laten meebetalen aan de kosten van vernietiging van gevaarlijke voorwerpen.

In de praktijk

Voor de lezer is het belangrijkste dat hier niets te halen valt: geen norm, geen bevoegdheid en geen straf. Wie de bestuursrechtelijke kant van de wet zoekt, moet bij artikel 13b Opiumwet zijn; wie de financiële gevolgen van een veroordeling zoekt, bij artikel 13a Opiumwet en artikel 13d Opiumwet. Verwijst een document dat iemand ontvangt naar dit artikel, dan is het zinvol te vragen op welke bepaling het besluit dan wel berust.