Artikel 10c Opiumwet: Voorbereiding bij stofgroepen van lijst IA

Artikel 10c Opiumwet is de voorbereidingsbepaling die hoort bij de stofgroepen van lijst IA. Wie handelingen verricht om het opzettelijk in- of uitvoeren, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren of vervaardigen van een substantie uit zo'n stofgroep of van een preparaat daarvan voor te bereiden of te bevorderen, is strafbaar. Dat geldt ook wanneer het beoogde feit er nooit van komt.

De drie vormen

• Een ander bewegen of helpen — proberen iemand ertoe te brengen het feit te plegen, te doen plegen, mee te plegen of uit te lokken, of hem daarbij behulpzaam zijn door gelegenheid, middelen of inlichtingen te verschaffen.
• Gelegenheid of informatie verwerven — proberen voor zichzelf of voor een ander gelegenheid, middelen of inlichtingen te krijgen om het feit te plegen.
• Voorhanden hebben — het onder zich hebben van voorwerpen, vervoermiddelen, stoffen, geld of andere betaalmiddelen waarvan de betrokkene weet, of ernstige reden heeft te vermoeden, dat zij voor zo'n feit zijn bestemd.

Op elk van deze vormen staat gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren of een geldboete van de vijfde categorie.

Het verschil met artikel 10a Opiumwet

De opbouw is vrijwel gelijk aan die van artikel 10a Opiumwet, dat de voorbereiding van de zwaarste feiten rond lijst I strafbaar stelt. Het verschil zit in twee dingen. Ten eerste in het onderwerp: hier gaat het om substanties uit een stofgroep van lijst IA en om preparaten daarvan. Ten tweede in de straf: artikel 10a Opiumwet bedreigt het feit met ten hoogste zes jaren, deze bepaling met ten hoogste drie jaren. Dat verschil weerspiegelt de plaats die de wetgever aan deze categorie geeft.

De uitzondering voor eigen gebruik

Het tweede lid sluit strafbaarheid uit wanneer de handelingen betrekking hebben op het binnen of buiten Nederland brengen van een geringe hoeveelheid die voor eigen gebruik is bestemd. Die uitzondering is smal: zij geldt alleen voor die ene variant. Wat gering is, staat niet in de wet en wordt per geval beoordeeld, waarbij het erom gaat of de betrokkene het middel voor zichzelf had.

Afbakening

Het voltooide feit is strafbaar gesteld in artikel 10b Opiumwet; deze bepaling gaat daaraan vooraf. Voor lijst I geldt artikel 10a Opiumwet en voor de beroepsmatige feiten rond lijst II geldt artikel 11a Opiumwet. Gebeurt de voorbereiding in georganiseerd verband, dan kan daarnaast artikel 11b Opiumwet in beeld komen. Artikel 13 Opiumwet merkt het feit van dit artikel aan als misdrijf.

In de praktijk

Omdat het feit niet hoeft te zijn uitgevoerd, is het bewijs vooral indirect: berichten, afspraken, betalingen en de aanwezigheid van goederen die in een bepaald verband staan. De verdediging richt zich dan meestal op de vraag of de betrokkene wist of ernstige reden had om te vermoeden waarvoor iets bestemd was. Wie hierover wordt gehoord, heeft recht op bijstand van een advocaat en hoeft geen verklaring af te leggen.